از همان اوایل شروع ویروس کرونا هم مشخص بود که هدف و برنامه این است فقط وضعیت به شکلی جلوه داده شود که شرایط ایده آل هست و مدیریت جهانی برازنده ی ماست!!!
رسانه ها فلج شدن اقتصاد دنیا را از یک سمت و بازارهای پر رفت و آمد ایران را در سمت دیگر تلویزیون نشان می داد و قضاوتش رو به مردم واگذار می کرد!
مراسم عزای دسته جمعی و رفت و آمدهای خانوادگی از نقاط قوت فرهنگ ایرانی بود و تا دلتان بخواهد یک مانور تبلیغاتی بوده برای نشان دادن وابستگی ها و دلبستگی های خانوادگی، ولی همین فرهنگ الان شده توجیهی برای ناکارآمدی سیستم و مقصر جلوه دادن مردم!
دور باطلی که تکرار می شود.
قبل از سال 99 رسانه ها با نشان دادن بازار قم و دستفروشانش از شرایط عادی حرف می زدند، با گسترش ویروس مردم را مقصر عادی سازی دانستند.
دوباره بعد از کاهش مبتلایان و تلفات(البته به استناد آمار خودشان) چهره عادی شهرها را نشان دادند، از نهادها تشکر کردند و به مدیریت خود افتخار کردند، و الان باز هم در سایت های مختلف مردم را مقصر پیک دوم کرونا می دانند.
تکلیف این مردم در صورت زنده ماندن چیست؟