ابراهیم حاتمیکیا (زادهٔ ١ مهر ۱۳۴۰ در تهران) کارگردان، نویسنده، تدوینگر، بازیگر و فیلمبردار سینمای ایران است. وی دانشآموختهٔ رشته سینما (گرایش فیلمنامهنویسی) از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر است. او فعالیتهای سینمایی خود را با ساخت فیلمهای کوتاه و مستند در رابطه با سینمای جنگ آغاز کرد. او برای ساخت فیلم آژانس شیشهای جایزه بهترین فیلمنامه و کارگردانی را از شانزدهمین جشنواره فیلم فجر دریافت کرد.حاتمی کیا تاکنون سه بار برای فیلمهای آژانس شیشهای، به رنگ ارغوان و به وقت شام موفق به کسب سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی جشنواره فیلم فجر شدهاست. همچنین وی برای فیلم ربان قرمز نامزد جایزه صدف طلایی جشنواره فیلم سنسباستین شد.در سال ۱۳۹۳ حاتمی کیا یکی از نه سینماگری بود که نشان افتخار جهادگر عرصه فرهنگ و هنر برای یک عمر فعالیت دریافت کرد. حاتمی کیا در رأیگیری از ۵۵ فیلمشناس ایرانی در سال ۱۳۸۱ به عنوان یکی از ده فیلمساز برتر تاریخ سینمای ایران شناخته شد و همچنین در نظرسنجی از ۴۳ منتقد برای بهترین کارگردانان پس از انقلاب جزء پنج فیلمساز اول قرار گرفت
بیشتر آثار حاتمی کیا رابطه کم رنگ یا پر رنگی با جنگ ایران و عراق دارد. آثار او دارای نمادها و استعارههای گوناگون است. در بیشتر آثار حاتمیکیا عنصر پلاک به عنوان نماد هویت حضور دارد.حاتمی کیا به عنوان یک سینماگر مؤلف، معتقد به عقیده شخصی و نگاه سینمایی خودش است. نگاه به هویت ملی و اعتقاد فردی در آثار وی به چشم میخورد. حاتمی کیا سعی کردهاست در آثار خود در کنار آرمانگرایی از واقعیتها نیز فاصله نگیرد. دریچه عرفان و نقد نیز در آثار وی مشهود است.
حاتمیکیا تاکنون نامزد دریافت ۶۸ جایزهٔ داخلی و بینالمللی شده که از آن تعداد، برندهٔ ۳۹ جایزه شدهاست. جایزههایی چون سیمرغ بلورین و تندیس زرین از جملهٔ آنهاست.
فیلم های او عبارتند از :
هویت (۱۳۶۵)
دیدهبان (۱۳۶۷)
مهاجر (۱۳۶۸)
وصل نیکان (۱۳۷۰)
از کرخه تا راین (۱۳۷۲)
خاکستر سبز (۱۳۷۲)
بوی پیراهن یوسف (۱۳۷۴)
برج مینو (۱۳۷۴)
آژانس شیشهای (۱۳۷۶)
روبان قرمز (۱۳۷۸)
موج مرده (۱۳۷۹)
ارتفاع پست (۱۳۸۰)
به رنگ ارغوان (۱۳۸۳)
به نام پدر (۱۳۸۴)
دعوت (۱۳۸۷)
گزارش یک جشن (۱۳۸۹)
چ (۱۳۹۲)
بادیگارد (۱۳۹۴)
به وقت شام (۱۳۹۶)
خروج (۱۳۹۸)
