دوست خوبم. بیش از پنجاه درصد از این جامعه جنسشان زن است. بیش از پنجاه درصد از این جامعه محروم واقع شدهاند.
میگوند چرا وقتی مشکلاتی مانند فقر هست، از حقوق زنان که ارزشی کمتر دارد بگوییم.
ما همان جماعتی هستیم که با ۱۰ سانت از رامین رضاییان روزها مشغول شدیم.
همان جماعتی هستیم که بسیار راحت، سرمان را مشغول میکنند و نمیفهمیم.
حالا که به حقوق زنان رسید، سرمان گرم نشود که فقر را ریشهکن کنیم.
ما همانهایی هستیم که اگر بگویند از فردا فوتبال را پخش نمیکنند. صدای اعتراضمان را به گوش فلک میرسانیم. حقوق زنان از پخش فوتبال هم کمارزشتر است.
همانهایی هستیم که سرگرم به حواشی سلبریتیها میشویم و برایشان به هم فحش ناموس میدهیم. اما خب از حقوق زنان نباید حرف زد. نباید سرگرم به آن بشویم. فقر در کمین است...
ما همانهایی هستیم که برای فوتبال، همدیگر را تا یک سگزاده پایین میاوریم. به هر مسئولی در فوتبال کشور اعتراض میکنیم. به مجریگری میثاقی اعتراض میکنیم. به نبودِ فردوسیپور اعتراض میکنیم. اما مبادا از حقوق زنان بگویی، نباید سرگرم شد. اقتصاد بیمار است. مشکلات بزرگتری هم هست..
ما همانیم که تا همین چندوقت پیش دنبال حواشی تتلو بودیم. تمام ستون کاربران شده بود فحش و اعتراض به تتلو و طرفدارانش. اما از حقوق زنان نگوییم. چون عدهای را اندوهگین میکند. چون زنان سوسول شدهاند. زنان در خانه لم میدهند. چون زنان راحتند.
و....
ایکاش بفهمیم، آزادی زنان، یعنی شکست اینهمه سال پیشروی «آنها» (که اسمشان را نمیاورم). یعنی شکست آرمانهایشان. یعنی پیروزی ما مردم...
درود به همهی مردمان سرزمینم که برای آزادی میجنگند. فارغ از جنس.
پن: من خودم هم از فمنیستهای افراطی که مردستیز هستن، بیزارم. پس نمونه از آنها نیارید.
نمیگم دنبال فوتبال و غیره نباشید. نمیگم سرگرم نباشید و شادی نکنید، ولی هیچوقت مانع راه آزادی کسی نشید. چون رسیدن به آزادی زنان، یعنی رسیدن به آزادی جامعهی ما. یعنی شکست تابوهایی که به نام «ناموس» قتلها راه میندازه...