امروز روزی تلخ برای تاریخ سینما و همچنین باشگاه چلسی محسوب می شود، لرد اتنبرو، رئیس افتخاری باشگاه و یکی از بزرگ ترین های تاریخ سینما، دار فانی را در سن 90 سالگی وداع گفت.
به گزارش کانون رسمی هواداران چلسی در ایران، امروز اتفاق بسیار تلخی رخ داد. لرد اتنبرو، کسی که یکی از مورد علاقه ترین چیزهای زندگی طولانی و موفقش باشگاه چلسی بود، درگذشت.
لرد اتنبرو که به خاطر حضورش در سینما چه در عرصه بازیگری و کارگردانی شناخته می شود، هرگز از یادها نخواهد رفت.
لرد اتنبرو کسی است که 7 دهه از چلسی حمایت کرد، حتی در تیره و تار ترین لحظات باشگاه. در دهه 1970 که چلسی جام های زیادی گرفت او مدیر باشگاه بود. یک دهه بعد نیز کمک کرد که چلسی در استمفوردبریج باقی بماند، در آن زمان خطر بزرگی وجود داشت که استمفوردبریج از چلسی گرفته شود، زیرا دولت قصد داشت در آن منطقه ساختمان های مسکونی را افزایش دهد ولی با درایت این مرد بزرگ جلوی این اتفاق وحشتناک گرفته شد.
لرد در سال 1923 در کمبریج بدنیا آمد و در میدلندز بزرگ شد، سپس برای مدتی طولانی به خانه ای در غرب لندن منتقل شد و مدت ها در آن زندگی کرد، این مسئله باعث شد ریچارد جوان مجذوب چلسی غرب لندنی شود.
در دهه 1940، از او خواسته شد تا نقش گانگستری جوان به نام پینکی را در فیلم برایتون راک بازی کند. از او خواسته شده بود که وضعیت جسمانی خود را بهبود ببخشد. او اجازه این را پیدا کرد که یا با بازیکنان چلسی یا با فولام برای دو هفته تمرین کند تا آماده شود. از بخت خوش چلسی، او آبی های لندن را انتخاب کرد و خیلی زود دوست صمیمی تامی لاوتون، بزرگ ترین مهاجم وسط آن زمان فوتبال انگلیس شد. همچنین رابطه بسیار خوبی با دیگر بازیکنان چلسی پیدا کرد و آن ها نیز به ریچارد جوان بلیط بازی های چلسی را می دادند تا به ورزشگاه بیاید.
لاوتون به ناتس کانتی پیوست، ولی پادشاه اتنبرو ماند و تا آخر زندگیش هوادار چلسی باقی ماند.
لرد در فیلم برایتون راک توانست خود را به عنوان یک ستاره بزرگ ثابت کند و موفقیت های فراوانی به دنبال آن از راه رسید. لرد عشقش به چلسی را نه فقط با ستارگان انگلیسی سینما همچون لورنس اولیویر و جان میلز، بلکه با بزرگ ترین های هالیوود از جمله جان وین و فرانک سیناترا به اشتراک گذاشت.
وقتی لرد، استیو مک کوئین را به رختکن چلسی آورد و به بازیکنان معرفی کرد، آن ها به شکلی باور نکردنی شگفت زده شده بودند. این کارهای لرد چیزی نیست که بتوان ارزششان را در چند خط نوشت.
ریچارد در سال 1976 لقب شوالیه را دریافت کرد و در سال 1993، جان میجر، نخست وزیر انگلیس لقب لرد را به اتنبرو اعتا کرد. مردم از روی عشق و علاقه به این مرد دوست داشتنی، او را بیشتر لرد می خوانند تا به اسم و فامیل واقعیش.
در سال 1969 لرد اتنبرو عضو هیئت مدیره چلسی شد و تا سال 1982 نیز باقی ماند، در آن سال ها چلسی به اولین جام حذفی و اولین جام اروپایی تاریخ خود دست یافت، چلسی با پیروزی مقابل رئال مادرید قهرمان جام برندگان اروپا شد.
ساخت فیلم گاندی که برنده اسکار و گلدن گلوب شد، به قدری سنگین بود که لرد نتواند همچنان مسئولیت خود را در چلسی ادامه دهد. با این حال چند سال بعد، لرد بزرگ ترین کمک خود را در تاریخ چلسی کرد.
وضعیت بد باشگاه موجب شد مالکیت زمین مسابقه چلسی استمفوردبریج تغییر کند و سهام آن در چنگال چندین ملک ساز بیفتد و برنامه های این اشخاص، به طرزی جدی باشگاه را تهدید می کرد.
لرد نیز یکی از سهام داران چلسی بود، ولی قطعا او 180 درجه مخالف بقیه کار کرد و با کار دیگر سهام داران مخالفت کرد تا باشگاه دوباره سیستم کنترل باشگاه موروثی شود.
رئیس باشگاه، کن بیتس، برای تقدیر از لرد، او را نایب رئیس مادام العمر باشگاه کرد. وقتی قرار شد ورزشگاه استمفوردبریج دوباره طراحی شود، دستان خیرخواه لرد دوباره تغییراتی مثبت در ورزشگاه به وجود آوردند تا هواداران راحت تر باشند. او همیشه یک حامی و مدافع واقعی از چلسی بوده است.
وقتی قرار بود اولین موزه چلسی راه اندازی شود، به شخصی نیاز بود که در فیلم معارفه حضور داشته باشد، قطعا لرد بهترین کاندید بود. او در سال 2005 کمک کرد که چلسی لوگوی کنونی خود را دوباره بر روی لباس خوش رنگش قرار دهد، این مسئله وقتی بزرگ تر می شود که بگوییم لرد در حالی که دعوت چلسی را پذیرفت که دختر و نوه اش در سونامی چندی پیش کشته شده بودند و از نظر شرایط روحی اصلا در وضع خوبی قرار نداشت، با این حال دست رد روی سینه چلسی نگذاشت.
در سال 2008، لرد رئیس مادام العمر باشگاه شد. لرد که هنگام انتصابش به این سمت تابلویی بشقاب مانند دریافت کرده بود، گفت: "من اسکار ها را کنار می زنم و این تابلو را دقیقا بالای بالای بخاری نصب می کنم، این نشان می دهد که مقابل همه جایزه هایی که گرفته ام، این بشقاب برایم چه ارزشی دارد!"
در مراسم های باشگاه، لرد با چشمانی بغض آلود خاطراتی را از بازیکنان و مربیان حال حاضر و گذشته تعریف می کرد، لرد بسیاری از بازی های فصل های اخیر چلسی را نیز در استمفوردبریج و در جایگاه مخصوص مدیران تماشا کرده است. تا روزی که دکتر ها به او اجازه می دادند و سلامتیش مورد خطر نبود، صندلی او در بریج خالی دیده نمی شد.
همانند حضور پرشور در سینما و فوتبال، لرد در کارهای خیریه نیز دست داشت. او کمک کرد تا امکانات برای هواداران معلول چلسی بهتر فراهم شود. موئسسه خیریه لرد شریک رسمی باشگاه بود. به مناسبت تولد 90 سالگی لرد در آگوست سال گذشته، قبل از دیدار چلسی مقابل استون ویلا، در استمفوردبریج کمک های مالی از طرف هواداران برای یک خیریه دیگر به نام کمپین دیستروفی که باز هم مربوط به لرد می شد، جمع آوری شد.
لرد بسیار دوست داشتنی و باستعداد بود، شهرت و نفوذ او مثال زدنیست. چلسی در بیانیه خود اعلام کرد که همیشه از این که باشگاه در قبل لرد جا داشته سپاس گزار خواهد بود.
دل همه برای پیرمرد دوست داشتنی استمفوردبریج تنگ خواهد شد، باشگاه چلسی با خانواده و دوستان او در این زمان تلخ نهایت هم دردی خود را اعلام می کند.
آسوده بخواب لرد...
chelsea is love
