پیش از گفتار، امیدوارم حرفایی که زدم آزرده تون نکنه و البته اگ هم حوصله خوندنشم نداشتین چیز خاصیو از دست ندادین
مدتی بود که این حرف ته دلم سنگینی می کرد و دلم خواست اون رو با شما درمیون بذارم و اونم توقع ما از یک ایرانی آباد و سربلنده. ببینید، بیاید با خودمون روراست باشیم! من شما ر نمیشناسم و شما هم من ر، ب لطف صفحات مجازی دیگه چهره بسیاری تون و چهره واقعی تون مخفیه اما از بیان تون تو صفحات مجازی میشه متوجه خیلی از چیزها شد یا تنها حدس زد. بنابراین روی صحبتم صرفن با وجدان بیدار خودم هست و همذات پنداری شما با شخص من به نسبتی از شباهت روحیات مون بهم بستگی داره. چند وقت پیش با یکی از بچه های همین محل مکالمه و گفت و گوی خوبی داشتیم. شناخت خوبی نسبت به ایران داشت و ب من گفت شما بخاطر محدودیت هایی که دارید خانم هاتون پوشش کامل دارند. آیا خودت ازین نوع پوشش رضایت داری؟ و مردم ایران نگاهشون به این پوشش چطوریه؟ بعد از اینکه من یه تصویر کلی از جامعه ایران ر بهش دادم و خیلی از تصورات اشتباهشو اصلاح کردم، خوشش اومد و خودشو بیشتر معرفی کرد. یکی از بازیکن های سابق تیم فوتسال اوکراین بود که بخاطر پارگی یا کشیدگی یکی از عضلات پشت زانو و عمل جراحی که داشته کلا فوتسال ر گذاشته بود کنار. جالب بود که می دونست تیم فوتسال ایران مقابل چه تیم هایی بازی کرده و میگفت تیم خیلی خوبی دارین (تیم بدی ندارین!). و قبل از هر صحبتی میگفت "امیدوارم ناراحتت نکنم" "نمی خوام سو تفاهم بوجود بیاد ولی..." "حرفمو میزنم ولی ممکنه درست نباشه ..." و ازین قبیل عبارت هایی که اروپاییا از بیان شون ترس دارن و قبل گفتن اونها سعی می کنن یک رفع ابهامی کنن منظورشونو. بهرحال.. نگاه اون برای من خیلی جالب بود و نگاه من برای اون حتمن همینطور بوده و رسیدیم جایی که ازش پرسیدم چرا با وجودی که شوروی جنگ جهانی ر پیروز شد و آلمان با تلی از خاک یکی شد، الان اعضای شوروی سابق تو دنیا حرفی ازشون نیست و اقتصادشون انقد خرابه و در مقابل آلمان شده قدرت مطبق قاره سبز!
اما جدا از جواب اون، واس من پاسخ روشنه. بذارید بگم بهتون، اگر بعد از حمله اتمی آمریکا به ژاپن، مردم ژاپن با این تصور که دیگه این کشور رشد نخواهد کرد، با یک سیل مهاجرت وطن ر ترک می گفتند امروز و بعد هفتاد و اندی سال از اون اتفاق، ژاپن به دستاوردهایی که امروز بهش رسیده، می رسید؟ اما مردم ژاپن قرار ر به فرار ترجیح دادند و حتی مردم اون مناطقی که تحت تاثیر تشعشات هسته ای نبودن، کوله بارشونو جمع کردن و رفتن تو دل مناطق رادیواکتیو شده تا جون حتی شده یک نفرم نجات بدن. و وقتی این کشور با خاک یکسان شد اون "اراده ملی" پیوندهای از هم گسسته شده ر دوباره از نو جوش داد و بقدری به تولیدات ملی شون بها دادن که اگر حتی جنس تولیدی خودشون گرون تر و با کیفیت کمتری هم در بازار رقابت وجود داشت همون ر می خریدن فقط صرف اینکه از هم میهن شون حمایت کرده باشن.
و اما آلمان، غرور آلمان برای بار دوم لکه دار شد. زنان آلمانی مورد تجاوز بسیاری از سربازان ارتش کرملین قرار گرفتند. نیروی جوان شون همه در جنگ از بین رفتند کاری هم از دست نیروی سالمندش برنمیومد. تو این شرایط، آیا مردم آلمان به کشورهایی مثل اتریش و هلند و بلژیک مهاجرت کردند؟ نهایت مهاجرت شون این بود که از قسمت های شرقی درومدن و به قسمت های غربی رفتن. اما آلمان بر سر یک مسئله دوباره از جاش بلند شد. همون اراده ملی. در آلمان امروز براحتی از دور انداختن یک بطری نیم لیتری هم نمی گذرن و از شما یک مسئول و یک شهروند کامل میسازه که البته باز هم چندان بی ربط به مسائل هم وطن دوستی نیست.
بذارید دو تا مثال بزنم. فرض کنید میخواید با دوستانتون دو تا تیم فوتبال شید و با هم بازی کنید. کسی که دارنده توپ بازی هست، بازیش بقدری بده که طبق عادت میفرستیمش دروازه! اون ازین پست خوشش نمیاد و تحرک ر ترجیح میده، اگه ب خواسته ش پاسخ ندیم، توپ ر جمع میکنه و بازیو واس مدتی بهم میزنه. تا یکی دیگه ی توپی بیاره و بعد اون یکی دیگ باید با توپش برگرده خونه!
یا مثال دیگه، من در ورودی ر باز میکنم ک وارد اون مکان شم، اگر نیروی من دیگ نباشه در با اهرمی ک بالاش نصبه خودکار بسته میشه در همین حین من میبینم ی نفر پشت سرم تو مسیریه ک من دارم میرم، ایا سعی میکنم در ر بیشتر باز کنم و ثانیه ای نگه دارم تا اونم بتونه پشت سر من وارد اون مکان شه یا نه، فقط ب اندازه ای که خودم نیاز دارم درو باز میکنم و بعد رها میکنم، اون پشتی هم از خدا بی خبر حواسش نیست در صاف میخوره تو صورتش!
جایی بودم که درباره ازمون ورودی یکی از دانشگاه های خوب اینجا بین ی سری از بچه های ایرانی گفتگو بود. بمحضی ک من وارد شدم بحثو عوض کردن تا مثلا من از شرایط این دانشگاه باخبر نشم. خب این تفکر کودکانه از کی قراره با ما باشه؟ شما انتظار پیشرفت ک با این مردم ندارید؟ چقدر برای تغییر دولت جای رای دادن به شخصی ک ما میپسندیمش، دنبال کسی بودیم که شایستگی ش بیشتر هست؟ اصلا اینم در نظر نگیریم، مگر اعضای این دولت و حکومت و این کشور از بین خود این مردم نمیاد؟ از همین ها از خود ماهاست. مشکل مائیم، بیایید تغییر کنیم. بیاید همو دوست داشته باشیم و برای موفقیت هم کف بزنیم. بیاید دست ادمای پائین تر از خودمونو بگیریم و بکشونیمش بالا جای اینکه لگد بزنیم ب بختش. با این تفکری ک من میبینم از هم وطن هام، اینا هم برن بدتر از اینا جاشونو پر خواهند کرد.