#آنالیز_ما  ✅ آشتفتگی ذهنی ستین، بی‌برنامگی بارسا و کلافگی هوادارا... چینش ۲-۴-۴، با چهار هافبک مرکزی، احتمالا بدترین ترکیبیه که یه مربی میتونه برای رسیدن به برد مقابل رقیبی با لایه‌های دفاعی متعدد، انتخاب کنه. ترکیبی که هیچ بازیکنی در کناره‌هاش دیده نمیشه تا شکستن سه لایه دفاعی تیمی که حتی شکستن یکی از این لایه‌ها هم به راحتی صورت نمیگیره، تنها راه گلزنی تیم حمله کننده به حساب بیاد. فشرده بازی نکردن با تعداد نفرات زیاد تو خط هافبک، بدیهی‌ترین نکته‌ایه که یه مربی، وقتی با ذهنیت هجومی مقابل تیمهای‌دفاعی قرار میگیره، باید در نظر داشته باشه؛ نکته‌ای که یا به علت عدم تمایل ستین به هجوم و یا به دلیل ترس از حمله کردن، تو ترکیب دیشب بارسا دیده نمیشد تا راکیتیچ، بوسکتس، ویدال و ریکی پویگ، بعلاوه مسی‌ای که برای توپگیری و خلق موقعیت به عقب برمیگشت، اجتماع پر تعدادِ فشردهِ بی‌حاصلی رو از بارسایی‌ها تو مرکز زمین ایجاد کنه که راهی به جز خلاقیت‌های انفرادیِ این پنج نفر، برای رسیدن به دروازه اتلتیکو وجود نداشته باشه و به تبع، عدم دسترسی هافبک‌ها به سوارز، تنها بازیکن حاضر در محوطه جریمه اتلتیکو هم، این مهاجم رو به کلی از جریان بازی محو کنه؛  سوارز دیشب فقط ۴۰ بار توپ رو لمس کرد و فقط یه شوت در چهارچوب داشت و روبروی بقیه آمارهای هجومی‌اش عدد صفر دیده میشد؛  عملکرد ضعیفی که عامل اصلی‌اش، چینش اولیه اشتباه بارسلونا بود. نمایش دیشب بارسا، انتهای سردرگمی بود؛ سردرگمی مردی که نه جرئت اجرای تفکراتش رو داشت و نه توانایی در آوردن ادای والورده؛  مردی که هنوز مشخص نشده، تیمش رو با چه هدفی به زمین فرستاده بود؛  اگه هدف، اجرای نمایشی هجومی بود، پس چرا بارسا رو با چنین ترکیبی به زمین اومده بود و اگه هدف، رسیدن به گل توسط خلاقیت فردی و بعد از اون حفظ نتیجه با تجمع زیاد در مرکز زمین بود، پس چرا خط دفاعی‌شون بعد از همون گل مورد نیاز، با هر حرکت کاراسکو مغلوب میشد؟ ترکیب بارسای دیشب، ترکیبی به ظاهر نتیجه‌گرا بود که در باطن، با نظمی نادرست، به برد فکر میکرد؛ ترکیبی که در اون، ویدال با خصوصیات دفاعی، برای جبران کمبود نفرات هجومی تیمش، به خط حمله اضافه میشد و ترکیبی که بر خلاف ظاهر دفاعی‌اش، به شدت در برابر حملات اتلتیکو بی‌نظم و شکننده بود. مجموعه موقعیت‌های بارسا تو بازی دیشب، صرفا توسط خلاقیت مسی و پویگ، ضربات آزاد و حرکات سمدویی که بخاطر عدم حمایت بازیکنی در کنارش، به سختی میتونست از پس سه‌نفره لودی، کاراسکو و سائول بر بیاد، تامین میشد؛ گل اول اونها روی ارسال کرنر و گل دوم هم توسط پنالتی‌ای که سمدو به کمک نفوذش گرفته بود، به ثمر رسید. وضع فعلی بارسا با ستین، از همون اولین روزی که این مربی ۶۵ ساله به نیوکمپ اومد، قابل پیشبینی بود؛  ستین اونقدر بزرگ نیست که تفکراتش رو در تیم بزرگی مثل بارسلونا، اونهم تو این شرایط سخت باشگاه عملی کنه و امتحان نفرات و بازیکن‌های مختلف تو هر بازی و انتخاب ترکیب عجیب دیشب و بعد از اون، عدم تلاش به ایجاد تغییری تو ترکیب تا آخرین دقایق بازی، ذهن آشفته‌اش رو به نمایش میذاره...