سروکارِ سیاست با دشوارترین و سرسخت‌ترینِ ماده‌هاست: انسان. سیاستمدار مانندِ هنرمند باید از دلِ سخت‌ترین مواد، اثری کامل خلق کند. این ماده برای هنرمند سنگِ مرمر و برای سیاستمدار انسان است... کُلِ مسئله، حکم راندن بر توده‌هاست. همان گونه که یک هنرمند انجام می‌دهد. مسئله تبدیل ماده‌ی خامِ بی‌شکل به یک شاهکار است. [و اما] مشکلِ ما در ماده بود که برای هدف موردنظر بسیار سست و نرم بود... چیزی که کم داشتم ماده‌ی خوب بود. خودِ میکل‌آنژ هم برای ساختن تندیس به سنگ مرمر احتیاج داشت. از او هم اگر فقط گِل دمِ دستش بود چیزی بیش از یک سفالگر درنمی‌آمد.