تاکید در هواداریِ بین دو تیم تهرانیِ آبی و قرمز، تاریخچه و اسطوره های باشگاهن. بارسلونا و ایبار و لیورپول و ... هم مناسباتِ مختص به خودشونو دارن. بحث بر سر انتخابه. شما انتخاب کردی که هوادارِ تیمی باشی که قلیچ و پروین و استیلی و درخشان و مایلی کهن و شیث و ... رو توی تاریخش می بینه. هر چند افرادی مثل کریم باقری هم توی تاریختون هست. پس هیچ چیز قطعی و تماماً سفید و تماماً سیاه نیست. این مساله در مورد ما آبی ها هم صدق میکنه. افراد اصلح و غیر اصلح توامان با هم و در کنار هم وجود دارن و داشتن. باز تکرار می کنم؛ بحث انتخابه. ما انتخاب کردیم که حامیِ حجازی باشیم و نه پروین. خب این انتخاب بین آزادیخواهی و محافظه کاریه. پس می بینی چجوری اگر از منظر و درگاه درست بنگری، اتفاقاً این دو تیم واجد هویت هستن. حالا هم اگر مجیدی ها و وریا غفوری ها در مقابل پیروانی ها و ترابی ها هستن، من انتخابم مشخصه. چون فرهنگ باشگاهم خط مشی رو برام تعیین کرده. پس ما آبی ها نیازی به رساله و مرجع تقلید و ... نداریم، حجازی و افکارش طرازِ ماست.