وقتی خبر پیوستنش به میلان اومد با توجه به این که شناختی ازش نداشتم و چون از امپولی و تیم سقوط کرده اومده بود منتظر یه بنجل و لرد دیگه بودم. تا این که جام ملت های آفریقا اومد و فهمیدم بهترین بازیکن جام شده. یکم امیدوار شدم. یادمه قبل رسمی شدنش آرسنالیا انتظار داشتن مدیریت آرسنال بند بازخریدش رو فعال کنه ولی خود اسی خلاف میلان رو انتخاب کرده بود و بعد جام ملت ها قراردادش رسمی شد. اوایل خیلی هماهنگ نشون نداد ولی یه چشمه هایی میومد. با خودم میگفتم چندتا بازی میاد و چند تا حرکت میزنه و بعد لردی میشه واسه خودش. خصوصا بعد بازی با فیوره که فاجعه بود و با پنالتی اخراجش بازی افتضاحی از خودش به جا گذاشت. ولی روزگار گذشت و روز به روز این بشر پیشرفت کرد. الانم چنان وسط زمین رو جمع کرده که آدم لذت میبره. با یه ذره قد و هیکل همیشه تو درگیری ها شرکت میکنه. توپ گیری میکنه و پاس میده و دریبل میزنه. انصافا هافبک تاپیه. الان میفهم چرا گواردیولا حاضره 50 تا بابتش بده. از موقعی هم که کسیه به عنوان هافبک تخریبی کنارش داره بازی میکنه هر دو پیشرفت فوق العاده ای کردن جوری که دیشب خط هافبک یووه رو فلج کرده بودن.
امیدوارم اسی خلاف حالا حالا ها بمونه واسه میلان و تیمای متمول یه مدت بیخیال ستاره هامون بشن تا تیم جون بگیره.