ترقی ما را به لبهه پرتگاه رسانده است ،مثلا همین جایی که هستیم توقف کنیم یا اگر نمی‌شود، بازگردیم. بازگشت، یعنی توبه. توبه رستگاری است و بازسازی. در بابِ نخستِ کتاب اشعیای نبی می‌خوانیم که «شهرامین» پس از آغازی کامل، به نقص و انحطاط و گناه کشیده می‌شود

ترقی به مساله‌ای بزرگ تبدیل شده است .بنابراین خداوند می‌گوید باید توبه کرد. پایان کامل،‌‌ همان بازگشت به آغازِ کامل است. کمال موجب می‌شود به آغاز برگردیم، به آغاز زمان، به «باغ عدن».

از این کتابا بخونید ، من همیشه هر حرفی میزنم کلا منبعم مشخصه و واضح . پس پیشنهاد میکنم این کتابو بخونید تا ذهنتون باز بشه