http://در ذهنم در مورد فینال رویایی روز دوم شهریور رویاپردازی می کنم. اول باید به بازی در اتحاد مقابل سیتی گواردیولا در بازی حماسی فکر کنیم که باید فراتر از پیش بینی ها باشیم. بعد از آن می توانیم به لیسبون برویم و در ان جا یوونتوس با رونالدوی محبوبم منتظرمان خواهد بود که باید مقابل لیون کامبک بزنند. با توجه به این که تک بازی است، بازگشت راموس بازگشت راموس به تیم زیدان نقشی کلیدی دارد تا به نیمه نهایی برسیم. در آن جا بارسا با مسی و پیکه منتظر ما خواهند بود(سردبیر اس با کمال شگفتی از همین حالا بارسا را مقابل بایرن فاتح میداند  )  که می توانیم به یاد سال 2001 دوباره حذفشان کنیم (این بار نمی توانند به خاطر تئاتر دنی آلوز حکم اخراج په په را صادر کنند) و بعد از ان به فینال در استادیوم زیبای بنفیکا خواهیم رسید. فینال هم می تواند دوباره اتلتیکوی سیمئونه باشد تا برای سومین بار در فینال مقابلشان قرار بگیریم. انکار نمی کنم که اگر همه این اتفاقات رخ بدهد، می تواند بی نظیر و جادویی باشد. با حضور زیدان جادوگر، هر چیزی امکان پذیر است. اما قبل از آن باید از رویای یک شب تابستانی بیدار شوم و هندوانه چمپیونزلیگ را در جای مناسبش بگذارم. باید با تمام پنج حواس خود اماده بازی با سیتی در ورزشگاه اتحاد شویم. سیتی در ورزشگاهش همه حریفانش را گلباران کرده است و گواردیولا پس از پیروزی تحقیرآمیز با نتیجه چهار بر صفر مقابل بایرن مونیخ و آنچلوتی انگیزه بالایی دارد. خیلی است که نتیجه دو بر یک را بدون راموس برگردانیم اما ما رئال مادرید هستیم، پادشاه پادشاهان اروپا، هیچ کس جرئت ندارد که بگوید این یک ماموریت غیرممکن است. اجازه بدهید تا بتوانم دوباره رویاپردازی کنم. سیتی، یوونتوس، بارسا و اتلتیکو. ( بس بایرن و بی اس جی  ؟) مسیر طلایی به سمت جام چهاردهم. این می تواند زیباترین رویای ممکن باشد…

توماس رونکرو