حساس ترین بازی هفته بیست و چهارم لیگ برتر با تساوی بدون گل به پایان رسید. بازی پر برخوردی که با چهار کارت زرد برای استقلالی ها و یک اخطار برای بازیکنان تراکتور همراه بود. استقلال در نیمه اول با سیستم شناخته شده 2-5-3 پا به میدان گذاشت، اما در نیمه دوم و با تعویض زودهنگام مجیدی، به سیستم 1-4-1-4 روی آورد.
به گزارش طرفداری، سیزده بازیکن استقلال در این بازی به میدان رفتند: یازده بازیکن اصلی و دو بازیکن تعویضی. اکنون به ارزیابی عملکرد این بازیکنان می پردازیم: سید حسین حسینی: بستن بازوبند کاپیتانی برای حسینی خوش یمن بود، چرا که توانست اولین کلین شیت خود را بعد از 11 هفته ثبت کند (تا قبل از این بازی آخرین کلین شیت حسینی به بازی هفته سیزدهم در برابر شهر خودرو برمی گشت) البته خط حمله کم اثر تراکتور در این کلین شیت سهم به سزایی داشت. قطع کردن پاس خطرناک سعید مهری در دقیقه 12 و مهار کاشته اکبر ایمانی در دقیقه 85 تنها واکنش های حسینی در این دیدار بودند. گل نخوردن در این بازی، اعتماد به نفس حسینی را برای بازی های آینده افزایش می دهد. عارف غلامی: در سیستم 2-5-3 و به عنوان دفاع وسط سمت چپ باید جلوی نفوذ های مهدی تیکدری را می گرفت. در یکی دو صحنه در مهار تیکدری ناکام ماند، اما پوشش سایر مدافعان اشتباهات غلامی را جبران کرد. در نیمه دوم و با تغییر آرایش استقلال، همچنان به عنوان یکی از مدافعان میانی باقی ماند و با مهار کامل محمدرضا آزادی عملکرد بهتری نسبت به نیمه اول از خود به جای گذاشت. روزبه چشمی: بهترین بازیکن استقلال در جدال با تراکتور. رهبر خط دفاع استقلال در نیمه اول به خوبی فضاهای پشت سر غلامی و دانشگر را پوشش داد و چندین بار جلوی نفوذ ساسان انصاری و احسان حاج صفی را گرفت. در نیمه دوم هم به خوبی توانست جلوی ایجاد ضدحملات تراکتور را بگیرد. همچنین بازیسازی از عقب زمین و انتقال توپ به کناره های زمین را به خوبی انجام داد. عملکرد چشمی در این بازی به مراتب بهتر از هفته های قبل بود. محمد دانشگر: تقابل دانشگر بلند قامت با ساسان انصاری ریز نقش از نکات جالب این بازی بود. در نیمه اول ساسان انصاری و سعید مهری در دو صحنه از فضای پشت سر دانشگر نفوذ کردند که منجر به ایجاد موقعیت روی دروازه استقلال شد. در سایر نبردها دانشگر موفق عمل کرد. پاس عمقی در دقیقه 31 برای دیاباته که با واکنش مظاهری رو به رو شد و شوت بی دقت در دقیقه 44، حرکات دانشگر در فاز هجومی بود. در نیمه دوم و با تغییر آرایش استقلال به دفاع 4 نفره، دانشگر به دفاع راست رفت و سعی کرد که در حملات استقلال از جناح راست نقش موثری ایفا کند. پاس عمقی برای رضاوند در دقیقه 81 که منجر به ایجاد فرصت گلزنی شد، تنها صحنه موفق دانشگر در فاز هجومی در نیمه دوم بود. با توجه به قرنطینه وریا غفوری، باید دید دانشگر هفته بعد هم در دفاع راست بازی می کند یا مجیدی برنامه های دیگری دارد. البته وریا امروز تست داد تا در صورت بهبود، مجوز تمرین بگیرد. علی دشتی: گرفتن کارت زرد در ثانیه 50 بازی، می تواند تمرکز هر فوتبالیستی را به هم بزند. دشتی در این بازی هر چقدر تلاش کرد به در بسته خورد! وینگ بک راست استقلال در غیاب غفوری، مثل هفته های قبل عملکرد ضعیفی را از خود به نمایش گذاشت. نفوذ های ناموفق از سمت راست و عملکرد ضعیف در کار دفاعی باعث شد تا اولین تعویض مجیدی در این بازی، بیرون کشیدن دشتی در دقیقه 52 باشد. تداوم این عملکرد ضعیف، می تواند در آخر فصل دشتی را به سمت درهای خروج باشگاه هدایت کند! میلاد زکی پور: وینگ بک چپ استقلال در غیاب میلیچ، عملکرد نسبتا خوبی را از خود ارایه داد. یک پاس عمقی برای دیاباته در دقیقه 41 که به نتیجه نرسید. همچنین خطرناک ترین موقعیت های استقلال در نیمه دوم روی حرکات موثر زکی پور ایجاد شد. نفوذ از چپ و پاس به قایدی در دقیقه 75 ، در نهایت با شوت قایدی منجر به لرزه درآمدن تیر دروازه تراکتور شد. 10 دقیقه بعد، سانتر دقیق زکی پور با ضربه سر قایدی همراه شد که سوپر واکنش مظاهری را به دنبال داشت. هر چند فضای خالی پشت سر زکی پور منجر به ایجاد یکی دو نفوذ توسط تیکدری شد، اما در بقیه دقایق بازی زکی پور در فاز دفاعی خوب کار کرد. با این عملکرد، به احتمال بسیار زیاد زکی پور در بازی بعدی هم در ترکیب اصلی خواهد بود. مسعود ریگی: جدال ریگی برابر اکبر ایمانی یکی از جذابترین نبردهای تن به تن این دیدار بود. ریگی در پرس کردن هافبک های تراکتور و بازپس گیری توپ، عملکرد نسبتا خوبی داشت اما در انتقال توپ به کناره ها و ایجاد موقعیت شوتزنی برای خود، ناموفق عمل کرد. پاس عمقی در دقیقه 68 برای دیاباته که با سهل انگاری شیخ هدر رفت، حاصل کار ریگی در ایجاد موقعیت بود. عملکرد ریگی در این بازی ضعیف تر از هفته های گذشته بود، اما همچنان او یکی از ستون های خط میانی استقلال به شمار می رود. به دلیل دریافت کارت زرد، بازی بعدی را از دست خواهد داد و مجیدی باید به فکر بازیکن جایگزین برای او باشد. بازیکن با اخلاق و پر تلاش در زمین و بی حاشیه خارج از زمین... از آن دست فوتبالیست هایی که امیدواریم تعدادشان در فوتبال ایران بیشتر شود. علی کریمی: مغر متفکر استقلال در میانه میدان بعد از پشت سر گذاشتن محرومیت خود به ترکیب اصلی بازگشت. کریمی تلاش کرد با پاس های عرضی به بقیه بازیکنان، در عمق خط دفاع تراکتور روزنه ایجاد کند که تا اواخر بازی در این کار ناموفق بود. کریمی در دقیقه 70 شوتی سرکش اما بی دقت زد که با فاصله به بیرون رفت. تلاش های کریمی برای باز کردن دفاع تراکتور از دقیقه 75 به بعد جواب داد و چند فرصت مناسب برای استقلالی ها ایجاد شد. در دقیقه 94 بازی، پاس عرضی شیخ می توانست با ضربه تمام کننده کریمی منجر به پیروزی استقلال شود اما شوت زمینی کریمی با برخورد به مدافعان تراکتور به کرنر رفت. عملکرد کریمی در این بازی نسبتا خوب بود اما هنوز با کریمی دوران استراماچونی فاصله زیادی دارد. فرشید اسماعیلی: بازگشت شماره 8 به ترکیب اصلی بعد از هفته ها غیبت، چندان موفقیت آمیز نبود. فرشید بیشتر تمایل داشت به سمت چپ دفاع تراکتور نفوذ کند. ارسال سانتر برای دیاباته در دقیقه 56، تنها تلاش موفق اسماعیلی در این بازی بود. در برخی دقایق بازی سردرگم بازی کرد. هر چند که بقیه بازیکنان هم هماهنگی لازم را با فرشید نداشتند تا او در دقیقه 87 تعویض شود و یکی از معمولی ترین بازی هایش در این فصل رقم بخورد. اسماعیلی اگر میخواهد جایگاه ستاره وار خود در ترکیب اصلی را پس بگیرد، باید بیشتر از این ها تلاش کند. مهدی قایدی: خطرناک ترین بازیکن استقلال در این بازی بدون شک قایدی بود. سرعت و تکنیک بالای قایدی بارها مدافعان کند تراکتور را به دردسر انداخت. شوت به بالای دروازه در دقیقه 13 شروع حرکات خطرناک شماره 10 استقلال در این بازی بود. در دقیقه 21 ضربه قایدی را اسدی بلوکه کرد. دقیقه 32 با حرکت تکنیکی تا آستانه گلزنی پیش رفت که در نهایت خانزاده جلوی شوت محکمش را گرفت. همچنین در دقیقه 58 با یک سانتر سعی در ایجاد فرصت برای دیاباته داشت که توپ به بیرون رفت. اما اوج عملکرد قایدی در 15 دقیقه پایانی بازی بود: دقیقه 75 حرکت در عرض بسیار خوب و ضربه محکم که تیر افقی دروازه مانع گلزنی او شد، ضربه سر عالی روی سانتر زکی پور در دقیقه 85 که با واکنش مظاهری همراه شد و در نهایت نفوذ به قلب دفاع تراکتور در لحظات پایانی که منجر به ایجاد موقعیت برای علی کریمی شد. عملکرد شماره 10 استقلال در این بازی درخشان بود. بدون شک با تدوام این روند در هفته های بعد، هم قایدی به کورس آقای گلی برمی گردد و هم استقلال میتواند به پیروزی برسد. شیخ دیاباته: قابل پیش بینی بود که با هفته ها دوری از شرایط مسابقه، نمی توان انتظار زیادی از شیخ بدون محدودیت استقلالی ها داشت. عدم هماهنگی با بقیه بازیکنان و پاس های اشتباه، شوت بی دقت در دقیقه اول بازی، ضربه سر بد روی سانتر فرشید در دقیقه 56 و سهل انگاری در استفاده از پاس عمقی عالی ریگی در دقیقه 68 نشان از عدم آمادگی دیاباته دارد. استقلالی ها برای دیدن پنجه ببر سیاه باید تا بازی با صنعت نفت آبادان صبر کنند. آرش رضاوند: در دقیقه 52 به زمین آمد و با پرس کردن و تحرک بالا، سعی در شکافتن خط دفاع فشرده تراکتور داشت. بهترین فرصت برای رضاوند در دقیقه 82 و روی اشتباه مدافعان تراکتور ایجاد شد اما ضربه زمینی رضاوند با واکنش مظاهری به کرنر رفت. نکته جالب در مورد بازی رضاوند، توانایی بالای او در بازپس گیری توپ از هافبک های حریف و موفقیت در کارهای دفاعی است. شاید بهتر باشد مجیدی برای یک بازی آرش را در پست هافبک دفاعی آزمایش کند .غیبت ریگی در بازی برابر نفت آبادان ، فرصت مناسبی به نظر میرسد . امیرحسین خدامرادی: هافبک 20 ساله و 174 سانتیمتری جوان استقلال در دقیقه 87 به جای اسماعیلی وارد زمین شد و فرصت چندانی برای عرض اندام پیدا نکرد. شاید بهتر باشد مجیدی در بازی های آینده بازیکنان جوان خود را زودتر به میدان بفرستد. چه بسا همین جوانان در بازی های نزدیک گره کار را باز کنند!
بازگشت از جاده ایتالیایی
نکته فنی: در نیمه اول استقلال مثل بازی های چند وقت گذشته با مجیدی، سردرگم بازی کرد و فرصت چندانی برای گلزنی پیدا نکرد. اما تعویض دشتی و تغییر آرایش استقلال به دفاع 4 نفره، باعث شد استقلال در نیمه دوم کاملا سوار بازی باشد و بارها تا آستانه فرو ریختن دروازه مظاهری پیش برود. به نظر می رسد سیستم 2-5-3 استقلال مثل سابق گره گشا نیست و سایر تیم ها به خوبی راه مقابله با این سیستم را یاد گرفته اند. نیمه دوم بازی با تراکتور نشان داد که شاید بازگشت به دفاع 4 نفره و طراحی یک سیستم جدید، بتواند استقلال را از بحران نجات دهد. باید منتظر تصمیم مجیدی باشیم!
همچنین می خوانید: