متن ترانه شب مرداب از بانو شکیلا
عزیزان عزیزان صداتان بریده ترانه از این بام پر و بال كشیده ببارید كه این بار دل خاك گرفته برقصید كه این ساز به بی داد رسیده
بكوبید . بكوبید . به آواز بگویید كه از بار چه بسیار سر باغ خمیده شمایید خود ماه كه در چاه نشسته شمایید خود شمس كه از شعر چكیده
همه خوب و همه خواب . شب ساكت مرداب همه ماه گرفته در این بسته ترین قاب
رها باش رها باش از این فتنه رها باش قفس تنگ و نفس تنگ . هوا باش هوا باش همه قیل و همه قال . همه گنگ و همه لال تو ای بسته پر و بال . تو پرواز هما باش
من آزاد نبودم كه تو آباد نبودی من از یاد نبردم كه تو در یاد نبودی تو ای زخم قدیمی . بیا شفای ما باش تو ای درد صمیمی . دوا باش . دوا باش
همه خوب و همه خواب . شب ساكت مرداب همه ماه گرفته در این بسته ترین قاب