بارهای دوم و سوم که یه سریال رو نگاه میکنی جژئیات خیلی زیادی رو متوجه میشی .. و میتونم بگم تو این سریال تک تک سکانسها با تمام جزئیاتشون مهمن چون سازنده برای کوچک ترین چیزها اهمیت قائل شده تک تک نقشها داستان خودشون رو تو سریال دارن که به جریان داستان اصلی کمک میکنه .. به عنوان مثال لنسل لنیستر تو فصل اول صرفا یه بچه خوشگله که ساقی پادشاهه و در فصل دوم میره توی رختخواب سرسی همین اتفاق باعث میشه توی فصل 5 که به اون گروه مذهبی میپیونده باعث دستگیری سرسی و اون سکانس پیاده روی بشه و در نهایت انفجار سپت بیلور توسط سرسی که اون هم به خودکشی تامن می انجامه ؛ خب مقصودم از این حرف این بود که لنسل لنیستر در برابر یکی مثل جان اسنو یه بازیگر فرعی هم به حساب نمیاد ولی تاثیری که روی داستان داره کم از جان اسنو نداره یا اون پسر همجنسگرایی که توی فاحشه خونه لیتل فینگر با اوبرین مارتل رابطه داره باعث دستگیری لوراس تایرل یشه ؛ کدوم سریال اینهمه برای نقش های فرعی برنامه ریخته ؛ هیچ سریال دیگه ای به ذهنم نمیرسه ؛ به عنوان یه عاشق واکینگ دد کلی شخصیت فرعی تو سریال وجود داره که هرگز تاثیری روی سریال نمیذارن میان و می میرن!
علت سقوط آزاد سریال در فصل 7 و مخصوصا 8 چیه ؟!
مهم ترین و اصلی ترین و اساسی ترین دلیل اینه که بعد از پایان فصل 6 قرار بر این شد که سریال در طول دو فصل و 13 قسمت جمع بشه! مشخصه که سریالی با این حد از اهمیت به جزئیات دچار چه معضل و طبعا سقوطی میشه! تئوری های زیادی توسط تماشاگرها ساخته شد بعضی از اونها زیبا بودن ولی بلااستثنا تمام اونها به 10 یا بالای 10 فصل نیاز داشتن ؛ اگر دست کارگردانها باز بود به جای اینکه شب طولانی یه اپیزود طول بکشه یه فصل یا حتی بیشتر طول میکشید ؛ دیوانه شدن دنریس حداقل یه فصل طول می کشید! به نظرم اشکالات زیادی که در اواخر این سریال گریبان گیرش میشه اجتناب ناپذیره .. و به عقیده من هنوزم یکی از بهترین سریالهاییه که در تاریخ ساخته شده .