میشائل شوماخر

شوماخر با ثبت رکورد ۹۱ پیروزی، موفق‌ترین راننده مسابقات فرمول یک به‌شمار می‌رود. او یک راننده موفق است که افتخارات فراوانی کسب نمود. او نه تنها به طور کلی بیشترین قهرمانی را کسب کرده، بلکه در یک رده زمانی مشخص از تاریخ فرمول یک نیز بیشترین قهرمانی را از آن خود نمود. این موفقیت‌ها زمانی اخذ شد که این مسابقات بسیار رقابتی بود و برای کسب این مقام‌ها رقابت‌های بسیاری انجام گرفت. شوماخر هفت بار در سال‌های ۱۹۹۴، ۱۹۹۵، ۲۰۰۰، ۲۰۰۱، ۲۰۰۲، ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ عنوان قهرمانی را از آن خود نمود. این قهرمانی‌ها و تعداد پیروزی‌اش در مسابقات باعث شده که به یک راننده جاودانه تبدیل شود.

او در پیروزی در مسابقات بسیار حیاتی استعداد ویژه‌ای دارد. مهارت رانندگی در کنار واکنش مناسب و تمرکز زیاد باعث موفقیت او شده است. او همانند سنا در هوای بارانی هم مهارت بالایی داشت که این مسلماً یکی از ویژگی‌های یک راننده موفق محسوب می‌شود. این مهارت‌ها و قهرمانی‌ها باعث شده که این راننده در جایگاه اول قرار بگیرد. متأسفانه پس از بازنشستگی در حین اسکی آسیب جدی مغزی دید و اکنون در وضعیت بهبود به سر می‌برد.

در تاریخ فرمول یک، رانندگان بامهارت و چابک زیادی وجود داشتند. اگرچه نام‌های دیگری هم هستند که می‌توانند در این لیست قرار بگیرند، اما این رانندگان از جمله برترین‌ها محسوب می‌شوند. این رانندگان با کمک مهارت‌های خود و به خطر انداختن زندگی‌شان به این افتخارات دست یافته‌اند.

جیمز هانت

جیمز هانت (James Hunt) با تعداد تصادف‌هایش مشهور شده! زیرا خوش شانس نبود و اغلب یا ماشینش با اینکه شرایط خوبی داشت در وسط مسابقه خراب می‌شد و یا رانندگان دیگر به او برخورد می‌کردند. اما با وجود این مشکلات، قهرمان فرمول یک سال ۱۹۷۶ شدو برای بسیاری از طرفداران این ورزش یک نام آشناست.

عمده شهرت او به دلیل شخصیت خوش گذران و سبک زندگی‌اش است. او اغلب الکل می‌نوشید و مست بود. البته نباید از این غافل شد که او یک راننده توانمند بود. او اغلب هزینه‌های مسابقات‌اش را خود تأمین می‌کرد و سریع و شجاع بود. این ویژگی‌ها باعث شد که مقام قهرمانی را از آن خود کند و پس از بازنشستگی سرپرست فرمول یک شود.

لوییس همیلتون

یکی از نام‌های مدرن این لیست و یکی از رانندگان حال حاضر فرمول یک، لوئیز همیلتون (Lewis Hamilton) نه به دلیل تخصص و قهرمانی‌اش بلکه به دلیل پتانسیل‌اش برای موفقیت‌های بعدی در این جایگاه قرار گرفته است. اگر ده سال بعد این لیست را بنویسید، قطعاً نام او در جایگاه اول قرار دارد. در حال حاضر او در مقایسه با نام‌های بزرگ فرمول یک در جایگاه پنجم قرار می‌گیرد.

همیلتون تاکنون چهار بار قهرمان فرمول یک شده که آخرین آن در سال ۲۰۱۷ بود. او بدون شک بهترین راننده حال حاضر فرمول یک است و به راحتی می‌تواند با نام‌های بزرگ گذشته رقابت کند. او نه تنها یک راننده قوی و چابک است، بلکه می‌تواند به خوبی از خودروی خود مراقبت کند. توانایی او در مدیریت مسابقات هم بالاست که در مسابقات مدرن ضروری است. او در بررسی امتیازات هم بسیار موفق عمل می‌کند و به همین دلیل می‌تواند در هر مسابقه به خوبی امتیاز جمع کند.

سباستین فتل

این راننده پس از لوئیز همیلتون بدون شک بهترین راننده فرمول یک سال‌های اخیر است. او که با تیم ردبول به شهرت رسید اکنون با تیم فراری فعالیت می‌کند. سباستین فتل (Sebastian Vettel) هر آنچه را که از یک راننده فرمول یک انتظار داشته باشید داراست – شجاعت، خونسردی، سرعت و مهارت‌های مسابقه. او تاکنون چهار بار قهرمان فرمول یک شده و مسلماً بازهم افتخارآفرین خواهد بود.

او همانند نیکی لائودا به مسائل تکنیکی مسابقه هم علاقه دارد. او یک مرد باهوش است که تلاش می‌کند حداکثر بازدهی را از تیم خود دریافت کند. او سال ۲۰۱۷ را با موفقیت آغاز کرد و به نظر می‌رسید سال، سال او باشد؛ اما خراب شدن خودرواش باعث شد که همیلتون این فرصت را از چنگش درآورد. شاید اگر در سال ۲۰۱۸ فراری خودرویی در اختیار او قرار دهد همه چیز تغییر کند.

نیکی لائودا

احتمالاً این فرد یکی از مشهورترین نام‌های فرمول یک است. او یک راننده باهوش بود که در سال‌های ۱۹۷۵، ۱۹۷۷ و ۱۹۸۴ سه بار قهرمان فرمول یک شد. نیکی لائودا (Niki Lauda) راننده بسیار خوبی بود، اما این هوش او بود که باعث موفقیت‌اش می‌شد. او به خوبی می‌توانست پیش از هر مسابقه خودرو را آماده کرده و بهترین نتیجه را از آن کسب کند. او همچنین در تصمیم گیری در حین مسابقات بسیار خوب عمل می‌کرد و می‌توانست در دشوارترین زمان بهترین تصمیم را بگیرد.

او بیشتر شهرت خود را مدیون رقابت‌اش با جیمز هانت و همچنین تصادف وحشتناک‌اش در مسابقه بزرگ آلمانی سال ۱۹۷۶ است. او با وجود جراحات شدید تنها ۴۲ روز بعد به مسابقه فرمول یک بازگشت. بنابراین می‌بینید که چقدر شجاع و تحسین برانگیز است.

جکی استوارت

جکی استوارت (Sir Jackie Stewart) از سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۳ فعالیت داشت و لقب “اسکاتلندی پرنده” را به خود اختصاص داده بود. او در این زمان بسیار مشهور بود و سه بار قهرمان فرمول یک شده بود. همچنین او در دو مسابقه دیگر هم پیروز شده است. شاید او را بتوان باهوش‌ترین راننده فرمول یک دانست زیرا در بهترین زمان و در اوج از فرمول یک خداحافظی کرد. در زمان او در مسابقات به اندازه امروز از تکنولوژی استفاده نمی‌شد. بنابراین برای پیروزی باید به سرعت و واکنش سریع خود تکیه می‌کرد. او از اولین رانندگانی بود که از افزایش ایمنی رانندگان در این ورزش حمایت کرد. او پس از بازنشستگی به رسانه‌های فرمول یک وارد شد و با استفاده از دانش خود در این زمینه به تحلیل این مسابقات پرداخت.

فرناندو آلونسو

فرناندو آلونسو (Fernando Alonso) دو بار قهرمان فرمول یک شده است. او راننده بسیار باهوشی است، اما بدشانسی یا اشتباهات‌اش باعث می‌شود که اغلب تصادف کند. او راننده بسیار توانمندی است و می‌تواند از ضعیف‌ترین خودروها بیشترین بهره‌مندی را داشته باشد. اگرچه تیم‌هایی که در سال‌های اخیر با آن‌ها همکاری داشته خودروهای مناسب در اختیارش قرار نمی‌دهند، اما همواره پیشتاز است. او سریع‌ترین راننده نیست اما مهارت‌هایش باعث برتری او شده است.

او معمولاً مسابقات را با موفقیت آغاز کرده و به سرعت از رانندگان دیگر پیشی می‌گیرد. آلونسو در آب و هوای نامساعد هم موفق عمل می‌کند و در مسابقاتی که در روزهای بارانی برگزار می‌شود نیز شرکت کرده می‌کند. به همین دلیل می‌توان او را یکی از بهترین‌های فرمول یک دانست و ازآنجایی‌که هنوز در این حرفه فعالیت دارد، مسلماً با گذشت زمان افتخارات بیشتری کسب خواهد کرد.

آیرتون سنا

آیرتون سنا (Ayrton Senna) و میشائیل شوماخر همیشه بر سر جایگاه اول باهم رقابت داشتند. سنا یکی از برترین رانندگان تاریخ فرمول یک محسوب می‌شود. او پیش از مرگ در مسابقات جایزه بزرگ سن مارینو در سال‌های ۱۹۸۸، ۱۹۹۰ و ۱۹۹۱ سه بار قهرمان فرمول یک شد. او تمام ویژگی‌های یک راننده فرمول یک را داشت – او بسیار چابک بود و ذهن بسیاری قوی داشت که باعث می‌شد از خودروی خود حداکثر استفاده را داشته باشد.

او در هوای بارانی هم بسیار موفق عمل می‌کرد و در این شرایط کسی نمی‌توانست با او رقابت کند. شخصیت او به عنوان یک انسان همانند شخصیت ورزشی او بود – کاریزماتیک، صبور و مصمم. در حقیقت او بود که باعث شد فرمول یک به ورزشی که امروز می‌شناسیم تبدیل شود. او تناسب اندام و رژیم غذایی خود را به صورت حرفه‌ای رعایت می‌کرد. او در طی مسابقات از تمام قسمت‌های مسیر استفاده می‌کرد تا از ذره ذره سرعت خودرو استفاده کند و بنابراین در این عرصه یک نام جاودان محسوب می‌شود.

جیم کلارک

جیم کلارک (Jim Clark) دو بار قهرمان فرمول یک شده و به دلیل داشتن سبک خاصش شهرت دارد. او یک راننده منصف بود و هرگز اعمالی مانند بستن راه دیگری را انجام نمی‌داد. به جای این کارها از مهارت‌های رانندگی‌اش استفاده می‌کرد تا به خط پایان برسد.

او به خوبی از خودروهایش نگهداری می‌کرد و در این زمینه هم بسیار خوب عمل می‌کرد. به همین دلیل کمتر اتفاق می‌افتاد که در حین مسابقه خودرواش خراب شود و در نتیجه با موفقیت به خط پایان می‌رسید. او در خط مستقیم خود حرکت می‌کرد و به همین دلیل گاهی عجیب بود که چگونه می‌تواند آنقدر سریع پیش برود. او با مهارت خود توانست در ۷۲ مسابقه ۲۵ عنوان قهرمانی را کسب کند. او در سال ۱۹۶۸ در مسابقات فرمول دو آلمان از دنیا رفت، اما نامش زنده است.

خوان مانوئل فانخیو

او را جنتلمن واقعی ورزش می‌نامند و باید از او نام ببریم. او با سبک خاص خود توانست در سال‌های ۱۹۵۰ پنج قهرمانی را از آن خود کند. باید در نظر داشته باشید که فرمول یک در آن زمان ابتدایی و خطرناک بود. دران زمان سیستم‌های امنیتی امروز وجود نداشت بنابراین پیروزی این افراد ارزشمند است. در آن زمان گفته می‌شد که اگر به عنوان تیم می‌خواهید برنده فرمول یک شوید، باید با فانخیو قرارداد ببندید. این مسئله قدرت او در دنیای فرمول یک و البته اوج توانمندی او را نشان می‌دهد. رانندگان دیگر نمی‌توانستند با سرعت یا توانمندی او رقابت کنند. جالب است بدانید که او در سنین بالا به فرمول یک ملحق شد و اغلب در هر مسابقه مسن‌ترین راننده بود.