نمیدونم چرا دیگه مثل سالای قبل نیست.

انقدر بی تفاوت شدم به فوتبال و بحثاش که فقط در حد کامنت تو پست بعد بازی یه چند خطی بنویسم

حرفمون شده فقط سه کلمه.

ول کن بابا وقتی ذلت عادت بشه دیگه برات فرق نداره دور و برت چه اتفاقی میفته تمام فکرت میشه چیزای روتین زندگیت تو هر طبقه ای که باشی اگه از پولدارا باشی میخوای بیشتر جمع کنی، زن و بچت هیچ کمبودی نداشته باشن،سالی دو سه تا سفر داخلی و خارجی بری و وقتی میبینی وضع مملکتت خرابه به فکر مهاجرت هم میفتی.  اگه از طبقه متوسط رو به بالا باشی کل هفته کار میکنی،زندگی رو با یه رفاه نسبی میگذرونی ، برنامه های مفرح خودتو داری اخر هفته ها هم یه بیرون شهری با دوستا یا خانواده میری. اگه از طبقه متوسط رو به پایین باشی کل ماه رو کار میکنی تا دخل و خرجت بخونه،یه پس اندازی اگه شد کنار میذاری و اگه وضع خوب بود ماهی یکبار هم یه تفریحی میکنی. اگه هم که از جایی باشی که نمیرسه کل وقت رو میدویی و نمیرسی و بازم میدویی. هر کدوم با هر طبقه ای که هستیم غرق شدیم جوونی که کار داره کارش از سر اجباره نه مهارت و علاقه،اونی که کار نداره دنبال ولگردیه از زید و اینستا گرفته تا قمار و مواد یا هم که نشسته پای فوتبال عربده میزنه میانسال و پیر دنبال سر و سامون دادن همون جوونان و دارن میدون برای اونا تا جایی که خودشونم فراموش کردن بچه ها هم یا تو کوچن یا پای بازیای کامپیوتریشون یا کلاس یا سر چهارراهها? همه در گیر زندگیشونن کاری ندارن که چی شده،چی میشه و چی خواهد شد. یک روزمرگی با طعم ذلت وقتی هم که میگی وضع اینه چرا واکنشی نداری میگن "ول کن بابا" داریم زندگیمون رو میکنیم. پس زندگیمون رو میکنیم تا از اون ۴ طبقه فقط دو طبقه بمونه یکی پولداری که میخواد بره یکی هم فقیری که هرچی میدوه نمیرسه زندگیمون رو میکنیم تا کسایی که به زور چادر سر خواهر و مادرمون کردن به زور هم از سرش درآرن و بهش تجاوز کنن و صدامونم درنیاد زندگیمون رو میکنیم تا هیچی از خاکمون نمونه و همش مصادره شه زندگیمون رو میکنیم تا همسایمون تیکه تیکه شه ولی بلایی سرما نیاد زندگیمون رو میکنیم تا جیب من پر پول بشه جیب همسایم خالی تر بشه زندگیمون رو میکنیم که قوم و جایی که بدنیا اومدیم برامون توهم برتری ایجاد کنه و به بقیه توهین کنیم زندگیمون رو میکنیم تا کل منابعمون نابود شه و نسل بعدی تو برهوت بزرگ شه اصلا "ول کن بابا" بریم زندگیمون رو کنیم ما رو چه به این حرفا نون هس برا خوردن،داف هست برا کردن و مال هست برا بردن و جا هست برای خوابیدن بقیش دیگه مربوط نیست به ما.