چیزی که دیشب خیلی منو زجر داد این نبود که واران یه تنه باعث باخت رئال شد اینجور شبی ممکنه واسه هر بازیکنی اتفاق بیفته چیزی که منو عصبانی کرد این بود که باید در آینده کاپیتانی این بشر رو تحمل کنم ، امیدوارم موقع تمدید بعدی اگر 1 درصد ناز کرد فروخته بشه .
یه زمانی آرزو داشتم هازارد بیاد رئال مادرید ولی حالا حالم ازش به می خوره . از همون روز اول وقتی با چند کیلو اضافه وزن به رئال مادرید اومد نشون داد که تعهد لازم برای نفر اول بودن تیمی مثل رئال مادرید رو نداره . تو چلسی شاید نفر اصلی تیمش بوده باشه ولی تیمی مثل رئال مادرید برای نفر اول باید خیلی بیش از این ها باشی چه درون و چه خارج زمین و چه از لحاظ ذهنی . به غیر از تو سر توپ و پاس رو به عقب چیزی ازش ندیدم دیشب اگر وینیسیوس بود امید داشتم که حداقل یه بار عمق حریف رو به هم می زنه . این بازی از اون بازی هایی بود که هازارد براش خریداری شده بود .
کورتوا این فصل فوق العاده بود به بهترین شکل ممکن جواب اعتماد زیدان رو داد .
قهرمانی این فصل در لالیگا اصلاً نمی تونه زخم حذف شدن از اروپا رو التیام ببخشه . این کار بیشتر پنهان شدن از واقعیت هست . ما بین قهرمانی در اروپا و لیگ بسیار تفاوت هست و لذت قهرمانی در اروپا هم بسیار بیشتر از لیگ .
و در آخر کروس و مودریچ نشون دادن هنوز هم بهترینن . واقعاً انتقادات از مودریچ تو بازی دیشب رو درک نمی کنم . کروس و مودریچ تنها بازیکن هایی از رئال بودند که وقت تو زمین می دیدمشون از بازیشون لذت می بردم و می دونستم توپ زیر پای اون ها بیاد بلدن باهاش چیکار کنن . حضور والورده به جای مودریج به نظرم چیزی رو عوض نمی کرد چون والورده خلاقیت مودریچ رو در بازی های بزرگ نداره .
نبود حضرت عشق ، سرخیو راموس ، در مرحله برگشت یک هشتم نهایی امسال و پارسال خیلی تلخ بود .