الان دارم میرم تو 20 و خوب هر جور فکر میکنم داریم همه چی میدیم و فقط یه چیز گیرمون میاد که نمیصرفه
خونه ماشین رو هم کاری ندارم طرز تفکرم اینه چیزی کع میتونم خودم لذتشو ببرم چرا خرج یکی دیگه کنم در ضمن مادرم منو تربیت و بزرگ نکرده که برم زارت عاشق سم فعلا باید زحمتاشو پاسخ بدم
فقط از این میترسم تفاوت سنی من و بچم زیاد بشه چون فانتزی پدر شدن دارم بچمم دختر باشه مدل پسر بارش بیارم
شما چطور تا چه حد به ازدواج فکر میکنین
پ.ن : دم دخترای دانشگاه آزاد گرم با یه کافه خر میشن