در گزارشی مورخ 1468 میلادی از شهر "متز"، می‌خوانیم که در نمایش "کاترین مقدس"، نقش مریم مقدس را یک دختر هیجده ساله بر عهده داشته است؛ وی بدون لکنت زبان و بدون نشانی از خستگی در حدود دو هزار و سیصد بیت شعر را چنان زنده و گویا به آهنگ خوانده بود که بسیاری از مردم گریستند و سرانجام نیز یکی از نجیب‌زادگان وی را به زنی گرفت. از آغاز قرن شانزدهم، رفته رفته، در فرانسه تقریباً تمامی نقش‌های زنانه را دختران و زنان بازی می‌کردند. چندی قبل در صدا و سیما (برنامۀ کتاب باز)، آقای مهران مدیری در حالی که یادش نبود از کِی شروع به خواندن شعر نموده و اصلاً قبل از مصاحبه ناهار خورده است یا نه! گفت: "کل آثار خیام، لورکا، نیما یوشیج، مادام شیمبورسکا، لنگستن هیوز و مارگارت بیگل را حفظ است و بخش عمده‌ای از اشعار حافظ، سعدی و شاملو را نیز به همچنین."  [ضمناً مدیری خاطر نشان کرد که موسیقی کلاسیک دوس داره و یه چیزی توی مایه‌های حفظ بودن اون موسیقیها هم گفت!] خدا داند اگه مدیری در قرن پانزدهم زندگی می‌کرد، شاهزاده خانم‌های دربار لویی یازدهم واسه بدست آوردن‌اش چه کت فایت‌ها (گیس و گیس‌کِشی‌ها) که راه نمی‌انداختند!