روزی که دلواپسان از بازی هجومی ایران مقابل تیم های رده خارج آسیا تعریف میکردند ، فکر نمیکردند قرار است چه به سر این تیم و فوتبال بیاید.
روزی که چشمانمان را بستیم و از اشک ها و شو بازی کردن های یک مجری تلویزیونی حمایت کردیم ، فکر این جای کار را نمیکردیم.
هنگامی که کیروش رو عامل حذف ایران میدونستیم ، از حماقت بازیکنان که از لیگ و فرهنگمون ناشات میگرفت چشم پوشی کردیم.
به امید بهشت برین به سمت سرمربی رفتیم که بهترین نسل فوتبال بلژیک را نابود کرده بود.
حال طرفداری تیتر میزند شارلاتان بلژیکی چند برابر پول خواسته ، آیا عاقلانس که اشتباهمان را به گردن کسی بندازیم.
وقتی بی لیاقتانی همچون کفاشیان و تاج و ... چندین سال است بر صندلی خود تکیه داده اند و همه مان لالیم و به مسائل بیخود میپردازیم همین میشود.
وقتی در مصاحبه تلویزیونی با جسارت از قرارداد ترکمنچای خود دفاع میکردن و ما به تیکه های ایشون به مجری بی لیاقت دقت میکردیم باید انتظار این روز را میداشتیم.
این پول از جیب این ها نخواهد رفت ، همچون چندین نمونه مشابه ، بلکه این پول پول توسعه زیرساخت این ورزش و بیت المالی ایست که عمریست از آن خبری نیست.
بماند برا آن ها که کیروش را تحقیر میکردند.