برخلاف خیلی از قوتبال دوستان که به بازیکنی مثه ویدال میگن متعصب و جنگنده، من هرگز اون رو نه متعصب دیدم نه جنگنده! چه اون موقع که تو لورکوزن بود و برای اومدن به بایرن له له می زد و فولر مانع این انتقال شد، چه زمانی که از یووه اومد بایرن و به آرزوش رسید.
ویدال برای من یه بازیکن احساسیه که کنترلی روی احساساتش نداره، به راحتی تحریک میشه و این اتفاقات خیلی سریع و زود رخ میدن و هزینه این غیرقابل کنترل بودن اون برای تیماش (حداقل بایرن) خیلی بیشتر بوده. بازیکنایی هستن مثه راموس یا دیگو کاستا که به خوبی بلدن بازیکنای حریف رو تحریک کنن و اونا رو به مرز جنون برسونن، ولی ویدال به سادگی تحت تاثیر جو و شرایط قرار میگیره و با اخراج ها و خطا کردن هاش برای تیمش هزینه تراشی میکنه.
اینکه عنان از دست دادن کنترل احساسات چقدر توی بازی خودش، انجام وظایفش و پیاده کردن نکاتی که مربی ازش خواسته چقدر تاثیر میذاره هم بماند. ویدال رو میشه به تنهایی عامل حذف بایرن جلوی رئال دونست، اونم با ندونم کاری ها و احساساتی بازی های خودش!
راستی آقای ویدال، بایرن نه تنها این فصل به هیچ تیم بوندسلیگایی و بوندسلیگای دویی نتونسته بود 8 تا بزنه، بلکه تو کل تاریخش نتونسته بوندسلیگا رو بدون شکست فتح کنه، چه برسه به اینکه بخواد با صد در صد پیروزی قهرمان بشه.