جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ آغاز شد و در یازدهمین ساعت یازدهمین روز یازدهمین ماه ۱۹۱۸ به پایان رسید. (ژوئن ۱۹۱۴ ـ. نوامبر ۱۹۱۸/تیر ۱۲۹۳- آبان ۱۲۹۷/ رمضان ۱۳۳۲ ـ. صفر ۱۳۳۷) و حکومت ایران (که در آن زمان هنوز نام رسمیاش پرشیا بود) اعلام بیطرفی کرده بود، اما این مانع اشغال ایران توسط سه امپراتوری آن زمان، بریتانیا، روسیه و عثمانی، ایران نشد.
ژنرال سر پرسی سایکس در کتاب “پرشیا” مینویسد: “هیچ حکومتی برای الزامات و فداکاریهایی که جنگ جهانی تحمیل میکرد ناآمادهتر از پرشیا نبود، هیچ حکومتی چنین ناتوانیای در محافظت از مرزها و اتباعش نشان نداد.”
“پرشیا صدای چکمه مردان مسلح را در بسیاری از استانهایش شنید و از عجز مطلق دولتش در محافظت از بی طرفیای که از آن سخن میداد بشدت عذاب کشید. ”
ریچارد هیل در نوامبر ۱۹۱۵ در نشریه آتلوک اداره کشور را در پرشیا “یکی از بدترینها در دنیا” توصیف میکند.
این گونه بود که در بستر جنگ و حکومتی تا این حد ناتوان، "سه سوار ترسناک” پا بر این سرزمین گذاشتند، جز آنفلونزای اسپانیایی که با جنگ آمده بود، دو سوار دیگر یعنی قحطی و وبا ، خانه زاد این سرزمین بودند.