این کتاب یکی از پرمخاطبترین رمانهای فارسی در ایران است و برآورد میشود تا سال ۱۳۹۵ بیش از پانصد هزار نسخه از آن به فروش رسیده باشد. سووشون، علاوه بر این، به زبانهای مختلف دنیا از جمله انگلیسی، فرانسوی، ایتالیایی، ژاپنی و چینی نیز ترجمه شدهاست. نمایش سووشون با اقتباس از این رمان، در سال ۱۳۷۹ و ۱۳۸۰ در تهران به روی صحنه رفتهاست.
سووشون هم وجه واقعگرا و هم وجه نمادگرا و درواقع، ساختاری دو لایه دارد؛ یکی لایهٔ روایی یا داستانی و دیگری لایهٔ رمزی یا تمثیلی. لایهٔ روایی آن، داستانی جذاب در محیط اجتماعی ایران است که در آن از مظاهر فرهنگ و تمدن ایرانی و بیانی شاعرانه استفاده شدهاست. در لایهٔ زیرین، به برخی از شخصیتها و اشیا کارکرد رمزی داده شدهاست.
دانشور با توجه به تجربهٔ زنانهٔ خود، در آفرینش شخصیتهای زن موفق بودهاست. این رمان چشماندازی از آیندهٔ زنان و نقشی که آنها در تحولات اجتماعی ایفا میکنند، ترسیم میکند؛ چنانکه شخصیت محوری زن اگرچه در طول داستان، رفتارهای مردسالارانه را میپذیرد اما در نهایت از یک شخصیت محافظهکار، به یک کنشگر اجتماعی مبدل میشود.
دوستان اگه دنبال ی کتاب معرکه میگردید قطعا سووشون را بخونید.
عنوان کتاب از سووشون یا سیاووشان یا سوگ سیاوش برگرفته شده که عنوان مراسمی است که از پیش از اسلام در سوگواری برای سیاوش، قهرمان افسانهای ایران باستان برگزار میشدهاست. سیاوش به صورتی غریبانه کشته شد و از خونِ برزمینریختهٔ او، گیاهی رویید. علت نامگذاری این کتاب، شباهت سرنوشت یکی از شخصیتهای داستان با سرنوشت سیاوش و رشد گیاه از خون سیاوش استعارهای است از بیداری و قیام مردم در برابر ظلم و ستم.
خدانگهدار