نگاهی فنی به دورتموند لوسیان فاوره

 این تیم اکثر بازی‌های خود را با آرایش پایهٔ ۳-۴-۳ شروع می‌کرد که زمان دفاع در یک سوم دفاعیشان به ۵-۴-۱ تبدیل می‌شد و زمان دفاع در یک سوم میانی، آرایش ۵-۲-۳ به خود می‌گرفتند. در این صورت، سه مهاجم این تیم در جلو اکثرا دفاع منطقه‌ای انجام می‌دهند و البته بر اساس محل توپ جاگیری، استقرار و جهت دویدنشان مشخص می‌شود. یکی از ضعف‌های دورتموند در این شیوه از بازی، فضایی است که در خط میانی و در کانال‌های کناری یا نیمفضاها به علت کم تعداد بودن (تنها دو بازیکن که در تصویر مشخص شده‌اند) و عدم توانایی پوشش، به حریف می‌دهند. (تصاویر بالا)