چراغها را من خاموش میکنم یکی از بهترین رمان های ایرانی است که توسط زویا پیرزاد نویسنده زن ارمنیتبار اهل ایران نوشته شده است. این کتاب پس از انتشار با استقبال گسترده طرفداران کتاب در ایران مواجه شد و توانست تبدیل به یکی از پرفروشترین کتابهای ایرانی تاریخ شود.
درواقع تمرکز عمده داستان کتاب چراغها را من خاموش میکنم بر روی شخصیت والای زن و سختیهایی است که یک زن در طول زندگی خود تحمل میکند. این کتاب پس از انتشار در سال 1380 نظرات مثبت منتقدین زیادی را به سمت خود جلب کرد. کتاب چراغها را من خاموش میکنم موفق به کسب جوایز ادبی مختلفی شده است که ازجمله آنها میتوان به جایزه ادبی یلدا، جایزه بهترین رمان سال بنیاد گلشیری و جایزه کتاب سال اشاره کرد.
داستان در دهه 1340 در محله بوارده آبادان رخ میدهد. راوی این داستان زنی ارمنی است به نام کلاریس آیوازیان که در این داستان از روابط خانوادگی خویش، فرزندان دو قلو، دنیای عاطفی آنها و از همسایههایی سخن میگوید که اینک در آبادان (در خانههای سازمانی) زندگی میکنند. تلاش برای انس گرفتن با محیط، بن مایه دیگر این داستان است. موضوع اصلی این داستان یکنواختی زندگی یک زن خانهدار و خستگی از این روند و دل بستن به مرد همسایهای است که فکر میکند دنیای بهتری برای او به ارمغان خواهد آورد و در موازات آن گریزی زده میشود به اوضاع سیاسی آن موقع و تفکرات اجتماعی مردم طی آن سالها.
دوستان حتما این کتابو بخونید