ابتدا باید به این موضوع اشاره کنم ک سبک پپ تیکی تاکا نیست و تیکی تاکا به سبکی گفته میشد ک توی رئال مادرید اوایل دهه ی ۹۰ و اسپانیای لوئیس آراگونس اجرا میشد . سبک پاسکاری کوتاه و تک ضرب رو به جلو در ضد حملات . توتال فوتبال یا فوتبال کامل به فوتبالی گفته میشه ک همه ی بازیکنای زمین مثل زنجیر بهم مرتبط هستن ، توی هجوم از تمام عرض زمین استفاده میکنن و توی دفاع کردن به سرعت پرس میکنن و عرصه رو برای حریف تنگ میکنن . تیکی تاکا جزئی از بازی هست و هنگام تصاحب توپ توسط یک تیم میتونه انجام بشه ولی توتال فوتبال یک دستور کلی هست . مثلا یک تیم دفاعی هم میتونه توی ضد حملات از پاسهای تک ضرب با ریتم تیک تاک ساعت استفاده کنه و اونم تیکی تاکا تلقی میشه ولی توتال فوتبال فقط یک شیوه برای هجوم کردن نیست ، کلوپ و هاینکس و فلیک و فن خال و تن هاگ و منوتی و بیلسا و پکرمن و انریکه و پپ هر کدوم به نوعی توتال فوتبالر هستن هرچند بین نحوه ی دفاع و هجوم کردن تیم هاشون اختلاف هست . بهترین توتال فوتبالی رو ک این اواخر توی فوتبال دیدم آژاکس دو فصل پیش و بارسای فصل اول انریکه اجرا میکرد ، دو تیمی ک هم خوب پرس میکردن هم خوب حفظ توپ میکردن و هم خوب حمله میکردن . بایرن هاینکس و فلیک و دورتموند و لیورپول کلوپ هم همینطور . البته این تیم ها یه رگه هایی از فوتبال آلمانی هم توشون دیده میشد و از لحاظ تاکتیکی به پیچیدگی هلندی / بارسایی ها نیستن و آلمانیا سریع تر و ساده تر بازی میکنن . هلند فن خال توی جام جهانی ۲۰۱۴ هم تیم جذاب و خطرناکی بود . خیلیا فکر میکنن کلوپ و پپ ۱۸۰ درجه با هم تفاوت دارن و پپ فقط مالکیت و تعداد پاس بالا مد نظرش هست ولی وقتی به درستی به قضیه نگاه کنی و علم و آگاهی کافی داشته باشی متوجه میشی ک این دو نفر مقصدشون یکی هست ولی از دوراه متفاوت برای رسیدن به مقصدشون استفاده میکنن ؛ تفاوت توی جزئیات هست نه کلیات . مثلا هر دو از پرس سنگین استفاده میکنن هر دو مربی از فول بک های نفوذ کننده استفاده میکنن هر دو مربی از سنتر فورواردی استفاده میکنن ک قابلیت به عقب اومدن و حمل توپ رو داشته باشه وینگر های سیتی و لیورپول تا حدودی مشابه عمل میکنن . پپ این فصل مقابل لیون حذف شد و اون رو تا حد علی حنطه پایین آوردن ولی رئال مادرید رو توی اروپا رفت و برگشت کرد ، اتفاقی ک آخرین بار یادم نمیاد چه سالی افتاده بود . باید خیلی به عقب برگردیم . زیدان مهره هایی هم سطح و شاید بهتر از پپ دستش بود . مخصوصا توی هافبک ! هافبک رئال چند سال اروپا رو به سخره گرفته بود . مودریچ کروس کاسیمیرو توی بازی های بزرگ لیگ قهرمانان به قدری راحت بازی میکنن انگار توی حیاط خلوت دارن با چند تا بچه دبستانی فوتبال بازی میکنن . پپ این خط هافبک رو از جریان بازی خارج کرد ک کار کمی نیست . ازونور کلوپ توی بهترین فصل حضورش توی لیورپول به بدترین و ضعیف ترین اتلتیکوی سیمونه خورد و بازی رفت شوت در چهار چوب نداشت ، هیچکس هم نگفت کلوپ قدیمی شده و سبکش منسوخ شده . سیمونه توی بازی رفت چنان کلوپ رو کیش و مات کرد ک وینگرای قدرتمند لیورپول اصلا نتونستن نفس بکشن . من هیچوقت باشگاه یا مربی فن‌نبودم ، فن سبک خاصی توی فوتبال هم نیستم و کلا بازی هجومی و سریع رو میپسندم چه بارسا اون رو پیاده کنه چه رئال مورینیو و چه بایرن . در مورد پپ هم باید بگم بعد از بارسا اون چیزی ک فکر میکردم اتفاق نیفتاد واسش و موفقیت های بی نظیرش توی بارسا رو نتونست تکرار کنه اما ؛ یه امای مهم اینجا وجود داره ... پپ توی بارسا کاری رو انجام داد ک اگه بعد از مربیگری توی بارسا بازنشسته میشد هم اسمش کنار مربی هایی مثل کرویف رینوس میشلز و آریگو ساچی میومد ، مربی هایی ک چند سال از زمان خودشون جلوتر بودن . به بارسای پپ نگاه کنید ، ده سال ازون دوران گذشته ولی تیمش فوتبالی رو بازی میکنه ک هنوز جدیده ، نحوه ی پرس کردن تیمش ، نحوه ی به گل رسیدن ، حفظ توپ ، خراب کردن ضد حملات حریف ، شکستن پرس حریف . بارسای پپ رو نمیشد پرس کرد ، خیلیا فک میکنن تیمها از عمد عقب میکشیدن جلوی بارسای پپ ولی من میگم چاره ی دیگه ای نداشتن ، فشار زیاد بارسا اونا رو توی محوطه ی خودشون حبس میکرد . اگه تیما پرس میکردن بارسا سریع با دو سه تا پاس سریع و حرکات بدون توپ ، پرس حریف رو دور میزد و به سرعت تیم بارسا توی هجوم نسبت به حریف برتری عددی پیدا میکرد ، اگه عقب مینشستن هم ک رسما توپ و میدون رو داده بودن دست بارسا و نمیتونستن به زمین بارسا برسن و مجبور میشدن فقط دفع توپ کنن . یه سری بازیها من ویکتور والدز رو نمیدیدم . خیلیا بارسای پپ رو ندیدن ، خیلیا دیدن و دقت نکردن اما بارسای پپ توی دفاع و بازپس گیری توپ بهتر از هجوم عمل میکرد و اصلا و ابدا تیم کاملا تهاجمی نبود بلکه بسیار توی سه خط متعادل بود ، پپ بین فیزیک و تکنیک یه تعادل خوب برقرار کرده بود و اگه بازیکنای ریزنقشی مثل مسی ژاوی اینیستا ( ک فقط جثشون کوچیک هست و از لحاظ بدنی فوق العاده قدرتمند بودن ) توی تیم بود کنارش جونورایی مثل ابیدال و یحیی توره و سیدو کیتا هم حضور داشتن ک تیم حریف رو اذیت کنن . فصل اول پپ در بارسا : از تابستون و پیش فصل شروع میکنم تیم بارسا فصل قبلش به قدری بد بود ک توی خیلی از بازیها هوادارای بارسا سوت ممتد میزدن بارسا دو فصل بود ک جامی کسب نکرده بود و حتی از ویارئال هم عقب تر بود ، بازی برگشت الکلاسیکو رو نقره داغ شد و توی برنابئو ۴_۱ باخت ، اون اواخر وضعیت بارسا به قدری بد شده بود ک خیلی از بزرگای تیم دوس نداشتن توی اون تیم حضور داشته باشن . ژاوی قصد رفتن داشت ، رونالدینیو و دکو اصلا فکرشون توی فوتبال نبود و بیخیال حرفه ای گری و رقابت شده بودن . وضعیت بارسا تقریبا مثل الان‌بود با این تفاوت ک تیم مهره های خوبی داشت و میشد اون ها رو احیا کرد . فکرشو بکنید بارسا برای صعود به مرحله ی گروهی اروپا به پلی آف رفت ! اون تیمی ک قهرمان اروپا شده بود همونجا توی پاریس تموم شد و بعد از فصل ۲۰۰۵ _۲۰۰۶ بارسا دیگه یک روز خوش ندید تا اینکه تیم رایکارد رو رد کرد و قصد داشت بجاش مورینیو رو بیاره ، نمیدونم توی باشگاه چه اتفاقاتی افتاد ولی یهو ورق برگشت و لاپورتا و کرویف ؛ پپ رو برای سرمربی گری بارسا انتخاب کردن پپ همون اول راه رونالدینیو دکو ادمیلسون تورام زامبروتا ک ستون های تیم رایکارد بودن رو رد کرد . پپ پیکه آلوز بوسکتس کیتا رو اضافه کرد و از همون اول راه نشون داد با کسی شوخی نداره . ترکیب اصلی تیم توی اون فصل : والدز آبیدال پیکه پویول آلوز اینیستا توره ژاوی هنری اتوو مسی بود ک هنری و مسی کاملا به کناره ی زمین متمایل بودن و هجوم بارسا عرض زیادی داشت . ذخیره هایی ک توی این فصل بالای ۳۰ بازی انجام دادن هلب بوسکتس کیتا مارکز سیلوینیو گودیانسن و بویان بودن . بارسا کار رو توی لالیگا خوب شروع نکرد اما رفته رفته بهتر شد و یادمه زمستون ک رسید دفاع تیم ها رو اتوبان میکردن . توی فصل اول هجوم بارسا سرعت بالایی داشت و عموما ژاوی و اینیستا پاس های مورب پشت خط دفاع مینداختن ، آلوز مدام از راست نفوذ میکرد و آبیدال کنار پیکه و پویول دفاع سه نفره تشکیل میداد .وقتی آلوز نفوذ میکرد مسی به مرکز میومد و ژاوی فضای پشت اونا رو پوشش میداد . یکی از حیله هایی ک بارسای پپ خوب انجامش میداد این بود ک زمانی ک ژاوی صاحب توپ بود اینیستا به سرعت به صورت مورب به محوطه نفوذ میکرد و یه یار رو با خودش میکشید توی محوطه و ازونور ژاوی توپ رو برای هانری مینداخت . یکی دیگه از حیله های بارسای پپ ساخت مثلث توی زمین بود ، مخصوصا وقتی یه بازیکن پاسور پشت محوطه صاحب توپ میشد آلوز ازینور نفوذ میکرد پشت دفاع و ازونور یکی از مهاجم همزمان با آلوز نفوذ میکرد ، نفر اول پاس رو میداد آلوز و آلوز پاس عرضی میداد به مهاجمی ک ازونور حرکت کرده . یکی از دلایلی ک بارسای انریکه از لحاظ تهاجمی قوی تر از بارسای پپ بود اینه ک تیم انریکه دو فول بک هجومی داشت و بارسای پپ یکی . تیم انریکه فصل اول آلوز و آلبا رو همزمان داشت ولی پپ عموما یه فول بک هجومی و یه فول بک دفاعی استفاده میکرد برای حفظ تعادل تیم . فصل اول پپ تمام بازیکنا سر پست خودشون بودن و اجازه اضافه کاری و کم کاری نداشتن ولی یه نفر تقریبا آزاد بود و اون هم ژاوی بود . بارسا تقریبا توی هجوم چنین شکل و شمایلی داشت والدز ک ثابته آبیدال پیکه پویول توره اینیستا ژاوی هنری اتوو مسی آلوز البته این بازیکنا بصورت خطی نبودن ، الوز جلوتر از مسی بود و تا لب خط کرنر جلو میرفت ، مسی نزدیک خط محوطه می ایستاد ، اونور اینیستا دقیقا همچین جایی سمت چپ محوطه بود ، ژاوی به سمت راست متمایل میشد فضای پشت سر مسی و آلوز رو پوشش بده ( مثل گل فینال به منچستر ، البته آلوز اون بازی نبود ولی جاگیری ژاوی رو دقت کنید ) تقریبا تا آخرای فصل همین سبک بازی رو ادامه دادن تا الکلاسیکو رسید و پپ مسی رو به عنوان مهاجم کاذب / شماره ۱۰ کلاسیک بازی داد و مسی یه خط جلوتر از ژاوی و اینیستا و توی فضای بین هافبک دفاعی و دو دفاع آخر حریفا قرار گرفت . اتوو و هنری هم نقش مهاجم کاذب سمت چپ و راست رو پیدا کردن و دیگه خبری از وینگر لب خط توی تیم نبود ، مسی ک عقب میکشید این دو بازیکن جلو میرفتن ( دو گل هنری روبروی رئال رو ببینید ) مسی ک جلوتر میرفت این دو بازیکن به گوشه میرفتن ک فضا باز شه . البته اینجور نبود ک مسی فقط اون وسط بمونه، مهاجمای بارسا مدام جا عوض میکردن و با عوض شدن هر مهره توی بارسا ، سناریو عوض میشد . مثلا پپ از بوسکتس و توره بصورت همزمان به عنوان دوبل پیووت هم استفاده میکرد و سیستم های ۴۲۳۱ و ۴۴۲ و همون ۴ ۳ ۳ قبلی رو هم باز استفاده کردیم اما سیستم اصلی توی بازی های بزرگ همونی بود ک توی الکلاسیکوی برگشت استفاده شد . توی فینال اروپا مقابل منچستر هم همین سیستم اجرا شد اما بدون آلوز و آبیدال توی دفاع و هجوم اقتدار سابق رو نداشتیم و گاهی اوقات توی بازی تسلط کافی نداشتیم اما مسی و ژاوی و اینیستا و اتوو تونستن بازی رو به سود ما کنن . فصل ۲۰۰۸ _۲۰۰۹ از لحاظ امار و ارقام : لالیگا : ۲۷ برد ۶ تساوی ۵ باخت ۱۰۵ گل زده ۳۵ گل خورده با ۸۷ امتیاز قهرمان شدیم در کل تورنومنت ها ۱۵۸ گل زدیم ۵۴ گل دریافت کردیم قهرمان لالیگا _ لیگ قهرمانان و کوپا دل ری شدیم ادامه در پست بعدی