عمر بیشتر آرزوی همیشگی انسان بوده است، به همین جهت از قرن‌ها پیش تا‌کنون افسانه‌هایی درباره کشف اکسیر جوانی یا آبی که نوشیدن آن باعث عمر جاودانه می‌شود ساخته و پرداخته شده است اما آیا علم می‌تواند به افزایش عمر انسان کمک کند؟ نوع رفتار و سبک تغذیه و زندگی انسان‌ها تا چه حد بر بالا رفتن میزان زندگی آنها مؤثر است؟  چگونگی پیر شدن و در نهایت مرگ موجودات زنده هنوز به‌صورت قطعی مشخص نشده است. به‌صورت نظری سلول‌ها توانایی تقسیم تا بی‌نهایت و نامیرا را دارا هستند اما در دی ان ای(DNA)  زائده‌هایی به نام تلومر وجود دارد که در هر تقسیم سلولی اندازه آنها کوتاه‌تر شده و در نهایت پس از به پایان رسیدن آن تقسیم سلولی متوقف می‌شود  دانشمندان در سال‌های اخیر کشفیاتی داشته‌اند که نشان می‌دهد برخی موجودات زمین قادرند عمر جاودانه داشته باشند و مرتبا سلول‌های خود را بازسازی کنند. از جمله این موجود دریایی دارای این ویژگی هست.

«عروس دریایی  hydrozoan jelly fish»

این گونه‌ی خاص از عروس دریایی عمر جاودان دارد و هرگز نمی‌میرد.این حیوان ممکن است تنها موجودی باشد که عمر جاودان دارد.از آن‌جایی که این عروس دریایی قادر است پس از آخرین مرحله‌ی بزرگسالی، دوباره تغییر شکل داده و به نخستین مرحله‌ی زندگی خود بازگردد، ممکن است هیچ پایان طبیعی برای طول عمر این حیوان وجود نداشته باشد. دانشمندان می‌گویند hydrozoan jellyfish تنها حیوانی است که می تواند بارها و بارها در زمان به عقب برگردد و دوباره حالت بواسیر لحمی خود را (مرحله اول از زندگی) پیدا کند. آن‌ها می‌خواهند بفهمند چه‌طور این حیوان می‌تواند جریان سالخوردگی خود را به حالت معکوس درآورد. از آنجایی که این حیوان هیچ‌وقت نمی‌میرد.

تعداد آن‌ها در اقیانوس‌ها روز به روز در حال افزایش است  با گسترش دانش ژنتیک و همچنین یافته‌های جدید زیست شناسی و کشف موجوداتی که دارای عمر نامحدود هستند، دانشمندان امیدوارند به‌زودی با یافتن ژن این نامیرایی و به کار بردن آن در ساختار ژنتیک انسان بشر را جاودانه سازند. در سال 1988 دانشمندی به نام سامر Sommer آغاز به بررسی و مطالعه روی گونه هایی از موجودات ریز مرجانی کرد ، سامر هر صبح با تجهیزات غواصی خود به زیر آبها و صخره های مرجانی شهر Portofino در ایتالیا میرفت و تمام کف دریا را در پی یافتن موجودات مرجانی جستجو می کرد و آنها را همراه پلانکتون ها جمع می کرد، او بیش از صد گونه را جمع کرد و در میان آنها گونه ای از عروس دریایی بود که هم اکنون به عروس دریایی ابدی Immortal Jellyfish یا همان Nutricula  مشهور شده است.سامر موجودات مرجانی را در ظروف شیشه ای آزمایشگاه گذاشت و رفتار آنها را به دقت مورد بررسی قرار داد بعد از چند روز حالت عجیبی را مشاهده کرد که می توان نام آنرا جلوگیری از مرگ نامید! به نظر می رسید این موجود یک سیر رشد معکوس را آغاز کرده و جوانتر شده تا به نخستین مرحله تکثیر برسد و در آن هنگام مجددا چرخه زندگی آغاز می شد پس از آن در سال 1996 عده ای از دانشمندان کار او را ادامه دادند و مقاله ای تحت عنوان چرخه عکس زندگی Reversing the Life Cycle چاپ کردند و در آن تشریح کردند که این گونه ها چگونه در هر مرحله تکثیر می توانند خود را به مرحله بواسیر لحمی برسانند.

منابع:

www.absokoun.com