یادآوری

این باخت ها چیزی نیست....درسته که لج یکی مثل من رو هم در میاره ولی خب مقدمه پیروزیه ما این اشک ها رو تحمل کردیم و صبر کردیم تا به دسیما رسیدیم...یادم هست که اون سال هیچ جامی رو نبردیم باز هم عاشق رئال مادرید موندیم...و باز هم می مونیم...ببخشید که تند رفتم..