الان داشتم توی پست های اخیرم، میگشتم و دیدم که آخرین پستم این بوده که گفته بودم با دلار ۲۱ هزار تومنی، چطور و با چه امیدی میتونیم مثل قبل فوتبال ببینیم.
بگذریم، الان دلار داره ۲۸۸۰۰ تومن معامله میشه
سوال جدیدم اینه، با چه امیدی زندگی کنیم، وقتی با این سرعت داریم روز به روز فقیر تر میشیم.
من به عنوان یه دانشجوی رشته های پزشکی (چیزی که معمولا بچه ها براش سر و دست میشکوندن در گذشته نزدیک) هیچ امیدی برای آیندم ندارم، آیا یک هم سن من که حتی به رشته درسیش هم نمیتونه دل ببنده، میتونه به آینده خوش بین باشه؟ دیگه قید زندگی مرفه رو که زدیم، چند سال دیگه احتمالا [به عنوان یه خانواده متوسط جامعه] باید به اینکه شب نون سر سفرمون باشه هم راضی باشیم.
نمیدونم داریم به کجا میریم ولی امیدوارم عاقبتمون بهتر از اونی باشه که توی ذهن من هست.
#صرفا_درد_دل