یک تابستان طولانی/ برخلاف نظر شاعر که معتقد است «تابستون کوتاهه» ، تابستان امسال اصلا کوتاه نبود. بسیار هم طولانی بود. نه خبری از دوستان صمیمی بود نه انجام کارهای قدیمی. تابستانی به غایت کسالت‌بار و ملالت‌آور که به اندازه‌ی لیگ‌های فوتبال در فصل گذشته به طول انجامید.

پاییز؛ ای تبسم افسرده/ پاییز از راه رسید و هرچند خبری از مدرسه و دانشگاه و سال تحصیلی جدید و انشاهای «تابستان خود را چگونه گذراندید» نبود، (البته در مقایسه با سال‌های قبل) اما نمی‌دانم چرا باز هم هستند کسانی  که متنفرند از ته دل از اول مهر! البته از سوی دیگر هم هستند کسانی که عاشقانه پاییز را دوست دارند و آن را پادشاه فصل‌ها می‌دانند. خلاصه که پاییز رنگارنگ پر است از احساسات متناقض.

باز آمد بوی ماه فوتبال/ زنگ آغاز لیگ‌های رنگارنگ فوتبال نیز به روال هرسال با شروع فصل پاییز به صدا درآمد. عجیب آنکه به نظرم فوتبال هم پدیده‌ی متناقضی است. برای عده‌ایی پادشاه ورزش‌هاست و نویدبخش شروع هیجان برای یک سال دیگر و برای ‌عده‌ایی دیگر فعالیت پوچی که ۲۲ نفر دنبال یک شی گرد می‌افتند که چه شود!

صرفا جهت شفاف‌سازی/ مجله‌ی فوتبال‌باز، مجله‌‌ایی خبری نیست. مطابق روال همیشگی این مجله، چند خبر مهم فوتبالی را با نگاه و نوشتاری متفاوت‌تر بررسی کنیم.

در سینما/ پای ثابت جوایز هر جشنواره‌ی سینمایی، جایزه‌ی نقش مکمل بازیگری است. خیلی‌ها بی‌تفاوت، از این بخش جشنواره‌ها می‌گذرند تا اخبار جایزه‌ی مربوط به بازیگران اصلی را دنبال کنند. اما باید قبول کنیم بدون حضور این نقش‌های مکمل، یک جای کار می‌لنگد. به نظرم حتی کار نقش‌های مکمل به علت محدودیت زمانی ایفای نقش در فیلم، سخت‌تر است. در واقع این نقش‌ها مجبورند بالاترین کیفیت را در کمترین کمیت زمانی از خود نشان دهند.

در فوتبال/ در مسابقات فوتبال هم همیشه نام گلزنان در الویت است. رکوردها و جوایز متعلق به آن‌هاست. کمتر حرفی از پاسورها به میان میآید و اگر هم به میان بیاید خیلی زود فراموش شده و نام گلزنان در یادها باقی می‌ماند.

پوکر در پوکر/ در جریان بازی تاتنهام و ساوتهمپتون از لیگ جزیره در اتفاقی تاریخی، سون هیونگ مین ۴ گل روی ۴ پاس گل از هری کین به ثمر رساند. زدن ۴ گل توسط یک بازیکن (پوکر) یا حتی بیشتر از ۴ گل اتفاق تازه‌ایی نیست اما دادن ۴ پاس گل در یک بازی اتفاقی است که در طول تاریخ شاید به تعداد انگشتان دو دست هم نرسد.

رابونای لوا/ این تنها خبر مربوط به نقش مکمل‌های فوتبالی در هفته‌ی گذشته نبود. در بازی بایرن‌مونیخ و شالکه، لواندوفسکی، پایه‌گذار گل ششم بایرن، با پاس زیبای رابونای خود، نشان داد علاوه بر گلزنی، پاسور فوق‌العاده‌ایی نیز است.

دامی از تامی/ برای ایفای نقش مکمل در فوتبال، گاهی حتی نیاز نیست که به توپ ضربه‌ایی بزنید. کافی است با یک حرکت بدن فریب‌دهنده اجازه دهید توپ از شما بگذرد تا به بازیکن دیگری برسد، همچون حرکت دامی خارق‌العاده‌ی تامی آبراهام بازیکن چلسی در بازی مقابل بارنزلی.

جایزه‌ی پاسور سال/ هر سال فیفا به زننده‌ی زیباترین گل سال جایزه‌ایی تحت عنوان جایزه‌ی پوشکاش می‌دهد. امیدوارم روزی هم برسد، جایزه‌ایی برای بهترین پاس گل سال در نظر بگیرند.

نتیجه‌گیری/ داستان پاسورها و نقش‌های مکمل برای من یک معنی بیشتر ندارد. اشکالی ندارد نقش دوم زندگی باشیم؛ فقط در نقش خود، بهترین باشیم.

قهرمان اخلاق/ هفته‌ی گذشته کلیپی منتشر شد از لحظات آخر مسابقه‌ی سه‌گانه (تریاتلون) که در آن، دو شرکت‌کننده بر سر کسب جایگاه سومی در حال دویدن به سمت خط پایان هستند. یکی از آن‌ها از مسیر منحرف می‌شود و به فنس برخورد می‌کند و نفر پشت سری از او سبقت می‌گیرد اما قبل از عبور از خط پایان، می‌ایستد تا جایگاه سوم به همان فردی که به فنس برخورد کرده بود برسد. عده‌ایی می‌گویند انحراف این شرکت‌کننده به خاطر برخوردی بوده که این دو سر پیچ داشته‌اند. اگر علت، این بوده که این حرکت جوانمردانه شایسته تحسین است. اما اگر برخوردی صورت نگرفته است (سناریوی محتمل و مورد تایید)، من دلیل این حرکت به ظاهر جوانمردانه را متوجه نمی‌شوم. اما این بحث چه ربطی به فوتبال داشت.

نظر شخصی/ در رابطه با حرکت این بازیکن، توئیتی خواندم با این مضمون که این ورزش همچون فوتبال نیست که در آن ناجوانمردی موج بزند. در اینکه در فوتبال شاهد بسیاری از بی‌اخلاقی‌ها هستیم شکی نیست. اما مثلا فکر کنید (با در نظر گرفتن این سناریو که این دو شرکت‌کننده برخوردی نداشته‌اند) مدافع یا دروازه‌بان حریف در فوتبال، دچار اشتباهی شده یا اصلا بلغزد و زمین بخورد. حالا بازی جوانمردانه یعنی اینکه ما نباید از اشتباه حریف استفاده کنیم؟ مگر مفهوم رقابت غیر از این است که برنده تیمی است که کمترین اشتباه را کند؟ اگر در فوتبال اینچنین صحنه‌ایی را ببینم نه تنها این حرکت را جوانمردانه نمی‌دانم بلکه آن را توهین به بیننده‌ایی می‌دانم که وقت گذاشته و رقابت را دنبال می‌کند.

حرفه‌ایی مثل عادل/ در خبرها شنیده‌ایم که احتمالا از آبان‌ماه، عادل فردوسی‌پور با برنامه‌ی نودونه، در بستر اینترنت، مهمان خانه‌هایمان خواهد شد. با شناختی که از عادل داریم، با برنامه‌ایی کاملا حرفه‌ایی و فکرشده سروکار خواهیم داشت. بسیار خوشحال شدم و بی‌صبرانه منتظر این برنامه هستم. در ضمن فوتبال اروپا شروع شده و دلتنگ برنامه‌ی فوتبال ۱۲۰ به تهیه‌کنندگی عادل نیز هستیم. باز هم بی‌صبرانه منتظرش هستم. گویی سرنوشت ما با دلتنگی گره خورده است. تمام!