باشگاه منچسترسیتی، آنقدر به مربی بها داده، که ایشان برای تست کردن و ابداع و اکتشاف، بعنوان خالق فلسفه فوتبالی،در بازی های رسمی، همه را به سخره گرفته و در آزمایشگاه اتحاد، در بازیهای لیگ، با فراغ بال، بدون اینکه پاسخگوی کسی باشد، افکارش را روی تیم سیتی، همانند موشی آزمایشگاهی تست میکند، این حد از گستاخی شرم آورتر از آن است که تصورش را بکنید، به او آنقدر میدان دادند، که برچسب ریئس بر روی تمام اموال و متعلقات منچسترسیتی هک شده، پس از بازی با ولورهمتون، بر عکس همه که بازی سیتی را تحسین کردند، من اتفاقا به نکات فنی بازی اشاره کردم که تیم نونو چهار بار از یک سمت(بال چپ دفاعی) براحتی دالانی باز کرد و تنها بدشانسی فاصله اندک ضربات نهایی با تور دروازه بود، شخصی که در پنجمین فصلی که همه کاره مطلق باشگاه بوده و هنوز که هنوز است نتوانسته ضعف واضحی که در قلب سیستم مدافعان تیم، بیداد میکند را برطرف کند، و تقریبا تمام ضربات مهلک را از آنجا خورده،اگر نقد شود، به سرعت پوشش نامرئی کسانی که منفعت خودشان به حضور او گره خورده،از او محافظت میکنند، تقریبا همه فهمیده اند که گواردیولا در این راه خیلی وقت است به بن بست خورده، آنقدر واضح که او برای پیدا کردن چاره در بازیهای مهم هم، از آزمون و خطا استفاده میکند، این ناشی از بهای غیر قابل قبولیست که به یک فرد در نقش خودش داده میشود، اگر پپ گواردیولا فقط بعنوان یک سرمربی پاسخگو مثل همه دیگر باشگاهها بنشیند، مطمئن باشید منچسترسیتی دوباره یک ریتم ثابت و متداوم پیدا خواهد کرد،اما اگر ٱنها همچنان سرمربی را ریئس و همه کاره تیم خطاب کنند، مشخص است که آرام آرام، اعتبار منچسترسیتی با فرمولهای دست ساز پپ، به باد داده خواهد شد، همین پنج گل لستر که در اتحاد به ثمر رسید، تقریبا ماحصل این فلسفه بود که منچسترسیتی در خانه با سیستم 1-3-2-4 به میدان میرود و این شرم آور است که کسی بازخواست نمیشود و در این مورد پاسخگو نیست



