جورج برنارد شاو معتقد بود که استالین مردی است از جنس فولاد و استالین او را شوخطبعترین نویسندهٔ عالم میدانست. برنارد شاو همیشه در آرزوی رهبری همچون استالین برای بریتانیا بود. او از جمله بانیان اصلی حزب کارگر انگلیس در ۱۹۰۰ بود. آثار او با توصیه استالین و با کمک «آرتمی خالاتوف» در مسکو به روی صحنه رفت.
جولای سال ۲۰۰۳ حراج ساتبی لندن اسنادی را برای فروش گذاشت که نشان میدهد برنارد شاو از دادگاههای فرمایشی و نمایشی استالین دفاع کرده است. این دفاعیات در حالی صورت گرفته است که درست در همان روزها بسیاری از جریانهای چپگرای بریتانیا و اروپا نسبت به سوسیالیسم حاکم در شوروی تردید داشتند. شاو پس از بازدید از شوروی بیشتر مدافع استالین شد. او به پرسشنامهٔ تایپ شده درباره اولین دادگاههای نمایشی که توسط استالین برگزار شد پاسخ داد و در مصاحبه با روزنامهنگاری به نام دوروتی رویال گفت: «مساله ما کشتن یا نکشتن نیست، انتخاب درست برای کشتن است، تفاوت اساسی میان تصفیهگر روسی با تپانچهاش و جلاد انگلیسی در این است که آنها روی یک نوع آدم، یکسان عمل نمیکنند.»
این در حالی است که در همان مقطع تاریخی دیگر روشنفکران بریتانیایی در نامهای از استالین خواسته بودند دربارهٔ محاکمهٔ بلشویکهای کهنهکار اغماض کند. برنارد شاو از استالین حمایت میکرد و بسیاری از منتقدانش معتقدند با استناد به همین گفتوگو میتوان گفت که شاو حتی دربارهٔ جنایتهای استالین هم چندان بیاطلاع نبود. دیدار استالین و برنارد شاو در سال ۱۹۳۲ سبب شد که او یک سخنرانی در حزب کمونیست لندن در ستایش انقلاب اجتماعی و سیاسی استالین کرد.