زمانی که کندی برنامه خود را اعلام کرد، فقط بیست روز قبل از آن یک فضانورد آمریکایی توانسته بود به فضا سفر کند و هنوز هیچ فضانورد آمریکایی حتی در مدار زمین قرار نگرفته بود. حتی برخی از کارمندان ناسا نیز شک داشتند که کندی بتواند آرزوی خود را عملی کند. کندی حتی به منظور اینکه تلاشها همسو شوند، نزدیک بود که با روسها در یک برنامه مشترک سفر به ماه به توافق برسد.
فرود بشر بر روی ماه تا پایان دهه ۶۰ میلادی نیازمند انفجاری ناگهانی از خلاقیت در تکنولوژی و بزرگترین تعهد مالی (حدود ۲۴ بیلیون دلار) بود. در نقطه اوج این برنامه فضایی، چیزی بیش از ۴۰۰ هزار نفر برای ناسا کار به خدمت گرفته شدند و ۲۰ هزار دانشگاه و گروه صنعتی نیز از برنامه پشتیبانی کردند.
هنگامیکه پرزیدنت کندی برنامه را اعلام کرد، بودجهای بالغ بر ۷ بیلیون دلار برای آن پیشبینی و اختصاص داده شد، ولی خیلی زود مشخص شد که این مقدار بودجه چقدر غیر واقع بینانه بوده. جیمز وبر هزینه پروژه را قبل از اینکه به معاون اول کندی اعلام کند، چیزی حدود ۲۰ بیلیون دلار تخمین زد. این مبلغ خیلیها از جمله پرزیدنت را شگفت زده کرد ولی در نهایت معلوم شد که چقدر به واقعیت نزدیک و دقیق بوده.
در نهایت و در سال ۱۹۷۳ هزینه برنامه فضایی آپولو حدود ۲۵.۴ بیلیون دلار به کنگره اعلام شد. در واقع بیشتر بودجه ناسا در طول مدت به پروژه آپولو اختصاص داده شده بود. بهطور مثال در سال ۱۹۶۶ حدود ۶۰٪ از بودجه ۵.۲ بیلیون دلاری ناسا صرف پروژه آپولو شد.