باز هم یک مدیرعامل از استقلال کنار رفت. شاید بعد از مدتها تنها مدیرعاملی بود که تعداد زیادی از هواداران موافق ماندن او بودند، با تنها 6 ماه مدیرعاملی توسط فشار بی سابقه هیئت مدیره برکنار شد. سعادتمند که در مقابل دستورات و فشارهای بالا استعفا نداد و مقاومت کرد، سرانجام برکنار شد.
هر چه بود گذشت، اما این استقلال مانده است و اسامی قلعه نوعی، مجیدی و ... برای مربی گری، پنجره بسته نقل و انتقالاتی، بلا تکلیفی مدیریت، بدهیهای سنگین خارجی، بازیکنهای خارجی در آستانه فسخ قرارداد. همه اینها را کنار فاصله سه هفته ای تا شروع لیگ جدید بگذارید تا اوج فاجعهای که با زمان نشناسی هیئت مدیره اتفاق افتاده است را درک کنید. نیازی به توضیح نیست، انتظار اینکه این تیم در رقابت های آتی رقیب تیم با ثباتی مانند پرسپولیس باشد.
کنار رفتن مدیرعاملان استقلال همواره در بدترین مواقع اتفاق افتاده است، زمانی که سرمربی بالای سر تیم نیست، یا در فصل نقل و انتقالاتی بوده ایم. نمی دانم این ها توطئه وزیر است یا نه؟! اما هر چه که هست، حاصل انتخاب هیئت مدیره و مدیرعامل و حتی گاها انتخاب سرمربی از طریق وزیر ورزش است. اینکه مدیرعاملی را انتخاب کنند که یک هفته ای استعفا بدهد، یا مدیرعاملی را بیاروند و شش ماهه توسط ارکان خود یعنی هیئت مدیره آن را برکنار کنند، معنایی جز بی لیاقتی وزیر ورزش در انتخاب مهره های هماهنگ، یکدست و کارآمد برای استقلال ندارد.
بماند که خدمات سعادتمند با فتحی، افتخاری و ... نیست. ایده های اقتصادی ناب داشت، توان اجرایی بالا داشت. امکانات مالی و لجستیک باشگاه را برای باشگاه هماهنگ کرد. با تمام ضعف هایی که داشت اما بازهم کارآمدترین مدیرعامل چند سال اخیر استقلال بود.