اقا حالم از زندگیم بهم میخوره :|

حقیقتش خیلی احساس تنهایی میکنم اما نه مثل بقیه از لحاظ عاطفی و جنس مخالف و این چیزا نه بلکه از لحاظ هم فکری حقیقتش تو یه شهر کوچیک هستم دوست و رفیق هم دارم خانوادم هم هستن ولی بازم احساس تنهایی میکن چون هیچ دوست و رفیقی که ندارم که علایق و کار مشترک داشته باشیم واسه همین نمیتونم پیشرفت کنم و خیلی تنها موندم مثلا من از کار چاپ و طراحی تا ادیت ویدئو و خیلی کارای دیگه سررشته دارم و تخصصی کار میکنم اما اونقد تنهام که تقریبا هیچ استفاده ای نمیتونم از تخصصم بکنم یا اگر میام تکی یه کار رو شروع کنم اونقد اطرافیانم که باهاشون زندگی میکنم چون عقیده هاشون خیلی با من متفاوته باعث میشه دلسرد بشم و ول کنم وسط کار... شما هم چنین مشکلی دارید؟ مثلا خیلیارو میبینم ادمای شبیه خودشون رو پیدا میکنن و با هم تو کارشون پیشرفت میکنن و خیلی به کار هم میان ولی من تنهای تنهام تو این مورد