مورینیو همیشه گفته واسه به موفقیت به انگیزه نیاز داره
بنظرم سولسشر و لمپارد اشتباه کردند واسه درگیری باهاش شدند چون هم تیمشون رو وارد حاشیه کردند هم به مورینیو انگیزه دادند
زمانی که مربی اینتر انواع طعنه هارو راجبع کالچوپولی به یوونتوس میزد
سال ۲۰۱۲ قشنگ پپ رو عاصی کرده بود خوزه میگفت این با ترس داره اب میخوره و با همین روش گواردیولا رو فراری داد ( تو کتاب خاطراتش، پپ گفت یکی از دلیلاش همین سمج بودن مورینیو بوده )
تو یونایتد ۲۰۱۸ حتی به تبانی و موی کونته هم گیر میداد و اینقدر عصبانیش کرد تا جوابشو بده و اخرم خود کونته اخراج شد
اصلا کدوم انسانی میتونست با اون خوشحالی جلوی هوادارای بارسا تو سال ۲۰۱۰ اونجوری دل هوادارای رئال بدست بیاره و جوری که بعد نتایج بد فصل سومشم حمایت بشه؟
انصافا عجیب خاصه شاید فقط تنها مربی که از لحاظ رزومه و کاریزما و جنگ های روانی در حدش بود فرگوسن بود وگرنه سولسشر و لمپارد و پپ و کونته واقعا هیجوره در حدش نیستند
کارنامه اشم که وحشتناکه اصلا ادم خندش میگیره چجوری یه مربی اینقدر تو کارش موفق بوده؟