بسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم

نیکی (و نیکوکار) کسی است که به خدا، و روز رستاخیز، و فرشتگان، و کتاب (آسمانی)، و پیامبران، ایمان آورده؛ و مال (خود) را، با همه علاقه‌ای که به آن دارد، به خویشاوندان و یتیمان و مسکینان و واماندگان در راه و سائلان و بردگان، انفاق می‌کند؛ نماز را برپا می‌دارد و زکات را می‌پردازد؛ و (همچنین) کسانی که به عهد خود به هنگامی که عهد بستند وفا می‌کنند؛ و در برابر محرومیتها و بیماریها و در میدان جنگ، استقامت به خرج می‌دهند؛ اینها کسانی هستند که راست می‌گویند؛ و (گفتارشان با اعتقادشان هماهنگ است؛) و اینها هستند پرهیزکاران (قسمتی از آیه 177 سوره بقره ) حضرت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود : دو ویژگی ست که نیکوتر از آن نیست: ایمان به خدا و سودمندی برای بندگان خدا. نیکوکاران دنیا همان نیکوکاران آخرت هستند و بدکاران دنیا، همان بدکاران آخرت هستند و نیکوکاران اولین کسانی هستند که وارد بهشت می شوند.(نهج الفصاحه) 

الّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُمْ?