یک ماه دیگر که بگذرد درست چهار سال است که شجاع خلیلزاده به تیم ملی دعوت نمیشود. شجاع خلیلزاده از آن فوتبالیستهای خوب مازندرانی است. توان بدنی بالا، پرشهای فوقالعاده و هوشیاری در جاگیری و البته سرعت بالا او را همواره در جمع بهترین مدافعان چند سال اخیر قرار داده و با وجود تمام اشتباهات بزرگش در برخی مسابقات نمیتوان چشم بر قابلیتهایش بست. شجاع از تیمهای ملی پایه بالا آمد و خیلی زود در مس کرمان خودی نشان داد تا در سپاهان متبلور شود. دو سال خدمت سربازی در تراکتورسازی و بازگشت به سپاهان همچنان او را در صدر بهترین مدافعان میانی فوتبال ایران قرار داد. شجاع بعد از دو سه سال شایعه بالاخره به پرسپولیس پیوست و شاگرد برانکو شد اما با وجود نمایشهای مثبت به تیم ملی دعوت نمیشود. کادر فنی پرسپولیس اعتقاد دارد شجاع سریعترین مدافع حال حاضر فوتبال ایران است و اگر توان بالایش در پرشهای بلند و قدرت بدنیاش را کنار بگذاریم با در نظر گرفتن این ویژگی دعوت نشدنش به تیم ملی عجیب به نظر میرسد. اما داستان دعوت نشدن خلیل زاده خودش ماجرای مفصلی است که شاید تا الان بارها به آن پرداخته شده اما هر بار ناقص گفته شده است. شجاع قبل از جام جهانی 2014 و زمانی که در سپاهان یکی از بهترینهای لیگ بود در کادر بازیکنان مورد نظر کیروش قرار گرفت و حتی دو ماه قبل از جام جهانی وقتی تیم ملی به اردوی آفریقای جنوبی رفت شجاع نیز در کادر 28 بازیکن مسافر ژوهانسبورگ قرار گفت. 23 فروردین سال 93 بود که نام خلیل زاده در فهرست اعزامی به آفریقای جنوبی قرار گرفت اما بعد از بازگشت از این سفر شجاع خط خورد و دیگر هرگز دعوت نشد. برای خلیل زاده البته شاید سخت بود که بپذیرد بازیکنانی مثل خانزاده و آل نعمه به برزیل بروند اما او باید در خانه شاهد بازیهای تیم ملی باشد و به همین خاطر خیلی زود از کوره در رفت و علیه کیروش و انتخابهایش مصاحبه کرد. از آن زمان تا حالا بسیاری علت دعوت نشدن شجاع را همان مصاحبه یا مصاحبههای تند بعد از آن میدانند اما علت اصلی خط خوردن این بازیکن چیز دیگری بود. در آن سال هفته پنجم لیگ قهرمانان آسیا مصادف شده بود با اردوی تیم ملی. در آن مقطع باشگاههای تراکتورسازی و فولاد با در اختیار گذاشتن بازیکنان ملی پوش خود موافقت کردند اما سپاهان که شش سهمیه در تیم ملی داشت از این کار خودداری کرد. موقعیت پیچیده سپاهان در گروه خود باعث شده بود مدیران این باشگاه روی تصمیمشان برای حفظ بازیکنان ملی پوش خود اصرار کنند. 28 فروردین ماه سال 93 بود که خبر رسمی خط خوردن شش بازیکن ملی پوش سپاهان در رسانهها منتشر شد و شجاع هم یکی از آن شش نفر بود. کیروش در ژوهانسبورگ با کادر فنیاش جلسهای ترتیب داده و به این نتیجه رسید که باید این شش نفر را کنار بگذارد. در واقع شجاع قبل از سفر به تهران خط خورده بود درست مثل رحمان احمدی، مهدی شریفی، احسان حاجیصفی، امید ابراهیمی و یعقوب کریمی. حتی در آن مقطع قرار شد بیرانوند جای رحمان احمدی را بگیرد اما گلر ملیپوش سپاهان که نقش پررنگی در صعود به جام جهانی داشت بعد از بازی هفته سوم مرحله گروهی به یکباره نیمکتنشین شد و پس از نیمکت نشینی گردان در بازیهای هفته چهارم و پنجم در هفته ششم حتی روی نیمکت هم نبود. شجاع خلیل زاده اما به خواسته کارنچار و باشگاهش در تمام بازیهای تیمش شرکت کرد و اتفاقا در هر 6 مسابقه بازیکن ثابت بود. آن فصل سپاهان با 7 امتیاز در گروه آسیاییاش تیم چهارم و حذف شد اما شجاع ضرری دوسویه داشت و به خاطر اینکه تیم باشگاهیاش را رها نکرد بود از تیم ملی خط خورد. بعد از خط خوردن سپاهانیها امید ابراهیمی سکوت کرد، یعقوب کرمی به کرانچار توپید و علت خط خوردنش را این مربی کروات دانست و شجاع بغض فروخوردهاش را نگه داشت و چیزی نگفت. در اردوی اتریش قبل از جام جهانی سه بازیکن سپاهانی به اردو رفتند که مهدی شریفی از آن جمع خط خورد و رحمان احمدی که ظاهرا با کلی جنگ و دعوا گذرنامهاش را از مدیران باشگاه خود گرفته بود و احسان حاجیصفی که جزو نفرات اصلی تیم ملی به حساب میآمد به برزیل رفتند. شجاع اما بعد از خط خوردن ابتدا واکنش آرامی به این قضیه نشان داد و گفت: «حقمون بود باشیم ولی نمیدونم دلیل انتخاب بازیکنا چیه» این مقدمهای بود برای شروع انتقادات بعد از جام جهانی. شجاع در مصاحبهای تند کیروش را مقصر خط خوردن خودش و امید ابراهیمی دانست و گفت سرمربی تیم ملی بازیکنان مسن و نفراتی که در حد تیم ملی نیستند را به برزیل برده. مدتی بعد او انتقادهای تندتری کرد و در مصاحبهای با کنایه به بازیکنانی که از لیگهای درجه دو و سه به تیم ملی میآیند گفت اگر در لیگ افغانستان بازی میکرد حتما دعوت میشد. شجاع به سیستم انتخاب بازیکنان لیگ برتری از سوی کیروش هم ایراد گرفت و گفت او فقط بازیهای تهران را میبینید و خمیازه میکشد و میرود. طی این 4 سال گفته شد شجاع به خاطر بد اخلاقی و از دست دادن کنترل در زمین و رفتارش شبیه بازیکنان بیتجربه، دعوت نمیشود. برخی مصاحبههای تند علیه کیروش را علت دعوت نشدن دانستند اما حالا که زمانی طولانی از آن اتفاقات گذشته همه منتظر تغییر شرایط هستند. طی این چهار سال مدافعان نه چندان مستحکمی مثل محمدزاده، کوروشی، پورقاز و کنعانی زادگان به تیم ملی دعوت شدند اما شجاع پشت خط ماند که عجیب بود. همین فصل شجاع در مقطعی کنار روزبه چشمی بهترین عملکرد دفاعی را ثبت کرده و در دی ماه گذشته وقتی پرسپولیس با حضور او طی 18 بازی فقط 7 گل خورد توقع داشت بالاخره دعوت شود که بازهم این اتفاق نیفتاد. شجاع اما برای بازگشت به تیم ملی تمام آن مصاحبهها و انتقادات را فراموش کرد و در ماههای گذشته بارها به صورت غیر مستقیم از کیروش خواست تا دوباره او را برگرداند. او یکی از تماشاگران ویژه بازی آخر تیم ملی مقابل سوریه بود و آذرماه امسال بود که گفت اگر سوءتفاهمی شده حاضر است از کیروش عذرخواهی کند. او ماه گذشته در مصاحبه دیگری اعلام کرد جوان بوده، اشتباه کرده و حاضر است هزار بار از کیروش عذرخواهی کند. ظهر جمعه وقتی بازیکنان ملی پوش پرسپولیس در فرودگاه سراغ کیروش رفتند شجاع هم با چهرهای شرمسار نزد سرمربی تیم ملی رفت و با او خوش و بش کرد. چهره شجاع بابت آن مصاحبهها شرمسار بود اما حتما خودش میداند که پشت نکردن به باشگاهش اصلا اشتباه نبوده و شاید اگر فقط مثل امید ابراهیمی با سیاست رفتار میکرد و خویشتندار بود الان در فهرست نفرات اعزامی به روسیه قرار میگرفت و تعداد بازیهای ملیاش در بین پرسپولیسیها بعد از سیدجلال بیشتر از بقیه بود. ایران ورزشی
پ ن: اين مطلب واسه ٢ سال پيشه