علی شجاعی درباره زدن حساس‌ترین پنالتی دوران فوتبالی‌اش در بازی با النصر عربستان که منجر به صعود پرسپولیس به فینال لیگ قهرمانان آسیا شد، صحبت کرد.

به گزارش طرفداری، شجاعی به رسانه رسمی باشگاه پرسپولیس گفت:

این سخت‌ترین پنالتی عمر من بود، هر چند که من زیاد در بازی‌های رسمی پنالتی نزده بودم، اما وقتی شما باید مهمترین پنالتی را در یک بازی بسیار مهم آسیایی بزنید، یعنی سخت‌ترین کار بر عهده شماست. من دوست داشتم که پنالتی بزنم و اعتمادبه‌نفس کافی را هم برای این کار داشتم. وقتی گل‌محمدی از من پرسید که آیا پنالتی می‌زنی، به او گفتم بله و گل می‌کنم.

وی درباره شرایط خود پیش از زدن پنالتی پنجم پرسپولیس اظهار داشت:

واقعاً حس عجیبی داشتم. می‌دانستم که باید پنالتی پنجم را بزنم. دوست داشتم بازیکنان النصر پنالتی‌های ابتدایی خود را از دست بدهند تا زدن پنالتی من پُراسترس نباشد، اما هر پنالتی آنها که گل می‌شد، استرس من هم بیشتر می‌شد. از طرف دیگر بچه‌های ما که پنالتی خود را گل می‌کردند، واقعاً خوشحال می‌شدیم و روحیه می‌گرفتیم. در آن شرایط وقتی حامد لک ضربه پنالتی چهارم را گرفت، انگیزه من دوبرابر شد تا بخواهم کار را با زدن پنالتی آخر تمام کنم.

«در آن لحظات واقعاً دعای همه مردم را پشت ساق‌هایم حس می‌کردم و انرژی زیادی به من می‌رسید.»، وینگر پرسپولیس ضمن بیان این جمله تصریح کرد:

شاید باور نکنید، اما در آن لحظه فقط به این فکر می‌کردم که باید پنالتی را گل بزنم، چرا که همه ایران منتظر گل شدن آن پنالتی بودند. از دکتر حمزه که روانشناس ما در تیم‌های جوانان و امید بود، تشکر می‌کنم که راهکارهای خوبی در اینگونه موارد به ما یاد می‌داد. وقتی پشت پنالتی رفتم، دو نفس عمیق کشیدم و از تاکتیک‌های روانشناس تیم ملی استفاده کردم. با آن کار استرس‌هایم رفع شد و مطمئن بودم که پنالتی من تبدیل به گل می‌شود. با تمام توان پشت ضربه پنالتی رفتم و خوشحالم که پنالتی من گل شد.

شجاعی راجع به شادی بعد از گلش و اینکه به سمت نیمکت النصر عربستان رفت، خاطرنشان کرد:

واقعاً نمی‌دانم در آن شرایط چه حس و حالی داشتم. همه بازیکنان به دنبال من می‌دویدند تا با من خوشحالی کنند، اما من آنها را رد می‌کردم و فقط دوست داشتم با سرعت زیاد بدوم تا فشارها را از روی خودم کم کنم. حتی دیدید که استارت بلندی زدم تا بتوانم همه انرژی خودم را پس از ضربه پنالتی تخلیه کنم. در آن شرایط واقعاً نمی‌فهمیدم کجا می‌روم و به چه سمتی می‌دوم. فقط این را می‌دانستم که به سمت نیمکت خودمان بروم و با هم‌تیمی‌هایم شادی کنم.

وی در مورد اینکه انتظارات از پرسپولیس و او بیشتر شده است و حالا هواداران از او به‌عنوان یکی از بازیکنان محبوب یاد می‌کنند، بیان کرد:

خودم این مسئله را متوجه شده‌ام و می‌دانم که این تازه شروع کار من است. خوشحالم که شروع فعالیت من در پرسپولیس این‌طور رقم خورد و مطمئناً در ادامه با آرامش بیشتری می‌توانم کار کنم. می‌دانم که انتظارات از من بالاتر رفته است و اگر تا امروز دو برابر تمرین می‌کردم، از فردا باید چهار برابر تلاش کنم تا عملکرد بهتری داشته باشم. همه هدف من این است که باشگاه پرسپولیس و هواداران پُرشور تیم از من راضی باشند.

بازیکن تیم پرسپولیس در پاسخ به این پرسش که آیا برخلاف دو سال پیش که پرسپولیس نتوانست به قهرمانی لیگ قهرمانان آسیا برسد، این بار طلسم قهرمان نشدن تیم‌های ایرانی را در این مسابقات شکسته خواهد شد یا خیر، گفت:

تا جایی که من می‌دانم، پرسپولیس اولین تیمی است که در سه سال، دو بار به فینال آسیا رفته و در چهار سال، سه بار در نیمه نهایی حضور پیدا کرده است که این مسئله قطعاً شانسی و اتفاقی نیست. خوشحالم در این تیم حضور دارم که بزرگ‌ترهای زیادی دارد و روح بزرگی در تیم وجود دارد.

 

همچنین بخوانید:

علی شجاعی: حضورم در پرسپولیس کاملا دلی و قلبی بود / محرومیت آل کثیر عزم ما را جدی تر کرد

علی شجاعی: وقتی فیلم های شادی مردم را می دیدیم احساس غرور می کردیم / فوتبال برتر