یک:رفقایی که تبحر خاصی در فحاشی دارند و میتوانند از یک موضوع بدیهی مثل سبز بودن چمن معضلی بحرانی ساخته و مرده و زنده یکدیگر را به تاراج ببرند..به محض شناسایی این افراد فرار را بر قرار ترجیح دهید.
دو:سرورانی که دوستدار و مرید مخلص بازیکنی خاص هستند و این چنین از معشوقه خود دفاع میکنند: بقیه هم تیمی ها کودکان و بزغالگانی هستند که می بایست برای یگانه قهرمان تیم خود بازی کنند مبادا که آمار گل و پاس گل او اندکی تغییر یابد... گویی ذات فوتبال موردی فرعی میباشد و آمارهای فردی قابل اتکا و باارزش اند.
سه:عزیزانی که چند ده تیم را دوست میدارند..فلسفه عجیبی که ظهورش به دو دهه هم نمیکشد،یوونتوس را دوست دارد اما ستارگان سیتی و (یکی از) غول های اسپانیایی را هم میپسندد..
مواردی داشته ایم در لیگ قهرمانان که اعلام کرده اند این بازی، دو سر برد است برایشان و چه بایرن صعود کند چه لیورپول هردو همانند دو دیده گانش هستند.
چهار:دوستانی که برای رل زدن،شیطنت،ایستگاه نمودن،خلق سوالات پیچیده و مابقی اعمال فرعیه فعال اند و گاهی استانداردهای جهانی را هم پشت سر میگذارند..
پنج:کاربرانی که همه چیز برایشان مهم است جز خود فوتبال،چنان از سیاست دم میزنند و نطق ها و نوشته های آتشین پست میکنند که گویی توپخانه را میبینند نه توپ را!
(کامل خواهد شد)