تو دورانی که فوتبال بیش از هر چیزی، تبدیل به صنعت و سرمایه شده، تیم های بزرگی مثل بایرن، رئال و بارسا و سیتی و پی اس جی و یووه، با خریدن هر بازیکن تاپی، نوعی بردگی مردن را به راه انداختن و به نوعی، فوتبال رو قبضه کردند. اما در این بین لیگ آلمان! سال هاست که بایرن در بدترین حالت خودش هم قهرمان بوندسلیگا میشه و هیچ رقابتی در اونجا مانند ایتالیا و فرانسه، برقرار نیست و یک تیم عنواین رو درو می کنه. نویز غیر از جام جهانی و لیگ قهرمانان هیچ وقت، به چالش کشیده نشد، همه جا هم سمت تیم قوی بود، چه تیم آلمان که قهرمان جام جهانی شد و به برزیل 7 گل شد، چه تو بایرن که 8 گل به بارسا زد. البته که در این شرایط هم نویر، خیلی مثل استاندارهای 4-5 سال پیش خودش هم نبود. بعد از افتضاح جام جهانی پیش و حذف در گروهی، نویر ی که مصدوم شده بود، حالا همین رسانه هایی که سال گذشته نویر رو با ترشتگن مقایسه می کردند، الان همون ها برای قهرمانی بایرن نویر رو، بهترین دروازه جهان می دونن!!! البته که در این بین، تیم هایی مثل هوفنهام، میان و اصل نویر رو روی می کنند. واقعیت این هست، نویر دیگه اون نویر سه سال اوج ش، نیست. تنها برای یکی دو عکس العمل، بزرگ ش می کنند. نویر هیچ وقت الیور کان نبود، هیچ وقت یه تنه همه کاره تیم ش در یه تورنمت نبود، فقط یه بخش از داستان قهرمانی ها بود. حداقل میشه 20 دروازه بان رو در طول تاریخ بهتر از نویر دونست، البته دست پایین گرفتم. توی همون آلمان، سپ مایر، الیور کان، بودو ایگنر، آندریاس کوپکه، ینس المان (هم در شالکه غول بود هم در آرسنال که رکورد گل نخوردن در یک فصل لیگ قهرمانانان رو داره) اوج های خیلی بهتری از نویر داشتند، تازه نه تو  تیم شاخی مثل آلمان جام جهانی 2014 یا بایرن 2020! اگه سن تون قد نمیده، بازی ها که در دسترس هست، آلمان در 2002 فقط با الیور کان(و البته درخشش اشنایدر: توی فینال از برزیلی ها برزیلی تر بود ولی حیف که بالاک محروم بود) تا فینال رفت، و پادشاه کان، تنها دروازه بانی تاریخ هست که بهترین بازیکن جام جهانی شد و بین 3 بازیکن برتر جهان هم قرار گرفته(البته (در جام جهانی 2006 بوفون کبیر، باید این جایزه رو تکرار می کرد که برندهای بزرگ جایزه رو به لرد اعظم فابیو کاناورو دادن). من اگه بخوام خیلی دقیق بشم، در واقع در بین 50 دروازه بان برتر دوران هم قرار نمیدم این نویر رو ، همون طور که کاسیاس رو در ده تای اول قرار نمی دادم یا ون درسار رو!(فرانس فوتبال احمق). آلمان همیشه مهد دروازه بان های بزرگ بوده، همین الان ترشتگن خیلی بهتر از نویر هست، فقط تیم ترشتگن با مدیریت اعظم لرد بارتوریده، با بهترین بازیکن تاریخ، لردهایی مثل دایم المصدوم دمبله علیه سلام، حضرت ریده سوارز با رکورد 4 سال بدون گل زده در خارج از خانه لیگ قهرمانان(حتی یه بچه جقله تو تیم ذخیره بارسا هم گل زده به اینتر!) و هر چی که از کامبک های بارسا دیدید، رو خلاصه می کنم. در مورد نویر همین بس که به زور قرارداد ش رو دو ساله تمدید کردن و جانشین ش رو از شالکه اوردن. پس نویر رو بزرگ نکنید! نویر یه دروازه بان خوب هست نه بیشتر. از یکی دو تا سیوش هم الان پشم ریزون نشید، زمان بدید، تیم های مثل هوفنهایم، خودشون جایگاه واقعی نویر رو مشخص می کنن. اصلا افت داره در حضور حضرات پادشاه کان، علی حضرت سپ مایر، دیوار بتونی ینس المان، برنده جام جهانی  و لیگ قهرمانان بودو ایلگنر، ... اسم نویر رو بیارید. زشته، بهتون فرشته ها می خندن.

حالا برای بستن دهان ها یه لیست از گلرهای خفن تاریخ به انتخاب خودم میدم، لذت ش رو ببرید. لیست بدون ترتیب اولیت هست، ولی جا داره از لو یاشین، بوفون، کان، به عنوان سه دوازه بان برتر تاریخ یاد کنم.

1-بوفون 2-کان 3- یاشین 4- اشمایکل 5- دینوزوف 6- گوردون بنکس( تنها کسی که هد خفن پله رو می تونست بگیر و گرفت) 7- شیلتون 8- زامورا 9- ژان ماری فاف 10- داسایف 11- میشل پرودوم 12- پیتر چک 13- دیدا (دوران اوج ش فقط، یعنی گل بخور نبود واقعا) 14- چیلاورت 15- بارتز(فقط بارتز تیم ملی ها وگر نه باشگاهی سوسک بود) 16- ژولیو سزار( توی اینتر فوق العاده بود، به نظرم باهوش ترین دروازه بان تاریخ هست) 17- سانتیاگو کانیزارس (خیلی بهتر از کاسیاس بود، اولین دروازه بان مدرن توی جایگیری بود و چقد توی والنسیا رفت تا فینال لیگ قهرمانان و توی لالیگا هم عالی بود و جام جهانی 2002 اگه کوسخول بازی ها شو در نمیورد و دست ش رو با شیشه ادکلون نمی برید، کاسیاس باید کلا نیمکت نشین میبود تا عمری) 18- تولدو(یورو 2000 بوفون کبیر رو نیم کت نشین کرد و تیم رو تا فینال برد) 19- بودو ایلگنر 20- ینس لمان

فعلا این 20 تا کافیه. من شخصا اگه اینا رو در دسترس داشتم، گلر اول من یاشین میشد، البته یاشین گلر خیلی خر و خفنی بوده، گلری که با هندوانه تمرین می کرده! هیچ کسی توی طول تاریخ ندیدم به خوبیه سیو های یاشین (توپ های زمان این ها سنگین، بد دست و خرکی بوده، و روبرو شدن باهاشون سخت بوده به حدی سنگین بوده که بازیکن ها ترجیح می دادن باهاش هد نزنن). و گلر دوم و رزو من کسی نیست جز سانتیاگو کانیزارس، اولین دروازه مدرن تاریخ.  البته کلیه این نوشته نظر اینجانب است و طرفداری هیچ گونه مشارکتی در آن ندارد!