مورگان اشنایدرلین از رویکرد «سفت و سخت» لوئیس فن خال خاطرات خوشی ندارد.
به گزارش طرفداری و به نقل از اتلتیک، اشنایدرلین در سال 2015 در انتقالی 25 میلیون پوندی از ساوتهمپتون راهی منچستریونایتد شد، با این امید که روزهای خوبش در سنت مری در اولدترافورد هم ادامه دار باشد. اما این هافبک فرانسوی پس از انجام تنها 47 بازی برای شیاطین سرخ، در ژانویه 2017 به اورتون فروخته شد. 38 مورد از بازی های اشنایدرلین تحت هدایت فن خال و قبل از روی کار آمدن ژوزه مورینیو بود.
مورینیو کسی بود که اشنایدرلین را فروخت ولی این بازیکن اعتقاد دارد فن خال بیشترین تاثیر مخرب را روی او داشت.
چند تیم دیگر هم با مدیر برنامه من تماس گرفتند ولی وقتی پیشنهاد منچستریونایتد از راه رسید، انتخاب دیگری وجود نداشت. منچستریونایتد و رئال مادرید دو باشگاه بزرگ جهان هستند. نمی توان به منچستریونایتد نه گفت ولی اگر به ندای قلبم گوش می کردم، باید راهی تاتنهام می شدم. من با مربی تیم (مائوریسیو پوچتینو) آشنا بودم و می دانستم سبک تمرینش چگونه است و چه چیزی از من می خواهد. او برای پیوستن به تاتنهام با من تماس گرفت. صد درصد مرا می خواست. فن خال هم مرا می خواست ولی تماس تلفنی کوتاه تری با هم داشتیم. در نهایت انتخاب من بر اساس باشگاه بود، نه سرمربی تیم.
هافبک 30 ساله نیس در مورد دشواری های کار کردن زیر نظر فن خال افزود:
رویکرد او بسیار سختگیرانه بود. به جای این که مثل دوران همکاری با پوچتینو و (رونالد) کومان بر اساس غریزه خودم بازی کنم، به ما گفته بود که وقتی توپ را در اختیار دارید، باید این کار را انجام بدهید. بدترین چیز برای یک فوتبالیست، تعلل ناشی از فکر کردن بیش از حد است. خواسته مربی تمرکز مرا به خودش معطوف کرد. در این وضعیت غریزه خودت را از دست می دهی، پاس های اشتباه می دهی و دیر تکل می زنی. در نهایت اعتماد به نفست افت می کند. یکبار خیلی خوب بازی می کردم و بازی بعدی بسیار بد بودم. خودباوری نداشتم. در این شرایط از همسر خودم گله می کردم. همین حالا هم به خاطر آزادی عمل نداشتن در یونایتد ناراحت هستم.
همچنین بخوانید:
- اشنایدرلین: زیر نظر فن خال آزادی عمل نداشتم؛ شاید اگر پیشنهاد جذابی از راه برسد، از اورتون جدا شوم
- رافائل: فن خال یک خودخواه بود که حرف های بیهوده ای می زد؛ او برزیلی ها را دوست ندارد
- مورگان اشنایدرلین: بازی کردن برای منچستریونایتد مایه افتخار من بود
اشنایدرلین حرف هایی را می زند که به تازگی رافائل داسیلوا بیان کرده بود؛ این که فن خال حتی در مورد زمان شروع غذا خوردن بازیکنان هم تصمیم گیری می کرد.
فشار بازی کردن در آن باشگاه مشکلی برای من نبود. من فشار کاری را دوست دارم و به آدرنالین ناشی از آن نیاز دارم. هواداران در خیابان ها برخورد خوبی با من داشتند. مشکل از خودم بود چون می دانستم باید کارهای زیادی انجام بدهم ولی نمی توانستم چون زیادی محدود بودم. نباید آنقدر ناراحت می شدم ولی در آن زمان چنین وضعیتی داشتم. باید منتظر می ماندیم تا سرمربی اجازه بدهد غذا خوردن را شروع کنیم. این چیزها تا زمانی که بازیکن 19-20 ساله است جواب می دهد ولی نه روی بازیکنان بزرگ تر. فن خال ثابت کرد که سرمربی سطح بالایی است ولی به نظرم در آن زمان به چنین تفکراتی نیاز نداشتیم.