سِر چارلز اسپنسر چاپلین (Sir Charles Spencer Chaplin) بازیگر، کارگردان و نویسنده مشهور بریتانیایی بود. او شانزدهمین روزِ آوریلِ ۱۸۸۹ به دنیا آمد . چاپلین خود ادعا میکرد که در سال ۱۸۸۹ در محلهای در جنوب لندن متولد شدهاست؛ یعنی تنها چهار روز پیش از تولد هیتلر که چاپلین وی را در دیکتاتور بزرگ به تمسخر گرفت.
روش فیلمسازی :
چاپلین همیشه بسیار اشارهوار در مورد روشهای فیلمسازی خود سخن میگفت، اگر غیر از این عمل میکرد، مانند این بود که یک شعبدهباز حقههای خود را افشا کند. درواقع، تا قبل از ساخت فیلمهای صدادار مانند دیکتاتور بزرگ در سال ۱۹۴۰، او هیچ وقت یک فیلمنامهٔ کامل از ساخت فیلم در اختیار نداشتهاست. روش چاپلین اینگونه بود که طرحی در ذهنش پرورانده میشد و بر اساس آنچه ارائه میکرد با او قرارداد بسته میشد و در این مسیر او میتوانست آزادانه بنویسد و خود کارگردان فیلم خود باشد. بعد چاپلین گروه همکاری خود را تشکیل میداد و محیط داستان و شخصیتهای آن را میساخت و تقریباً در طول فیلم بود که ابتکارها و ظرافتهای داستان به ذهنش میرسید و آنها را به طرح خود اضافه میکرد. گاهی با قسمتهایی از فیلم که قبلاً پذیرفته شده بود مخالفت میشد یا در روایت داستان ضرورتی ایجاد میشد و چاپلین مجبور میشد قسمتهایی را که قبلاً فیلمبرداری کرده را تکرار کند؛ مگر قسمتهایی که با کل مجموعه داستان در تناقض بود. روش فیلمسازی یکتای چاپلین تنها پس از مرگش شناخته شد، زمانی که صحنههای بریده شدهٔ فیلمها و خروجیهای نهایی آنها به وسیلهٔ گروه بریتانیایی «مستند چاپلین ناشناخته» در سال ۱۹۸۳ بررسی شد.آ ساخت یک فیلم برای چاپلین نسبت به رقیبانش زمان بیشتری میگرفت. دلیل دیگر آن این بود که چاپلین کارگردان بسیار دقیقی بود و اصرار داشت که هنرپیشهها دقیقاً همان گونه بازی کنند که منظور اوست و اصلاً هم برای او مهم نبود که چقدر طول بکشد تا بتواند بازی مورد نظرش را از هنرپیشهاش بگیرد.
کار های مشهور :
دیکتاتور بزرگ : یک از کار های بسیار مشهور چاپلین که اولین فیلم کاملا ناطق چاپلین بود . در این فیلم چاپلین به زیبایی سیاست و به خصوص دیکتاتوری رو به صحنه کشید . رخی این فیلم را نپسندیدند و برخی جنبه سیاسی آن را جدی و برخی آن را به قدر کافی جدی نگرفتند. با این حال این فیلم از نظر تجاری محبوبیت فراوانی پیدا کرد و چاپلین را همچنان به عنوان یک ستاره در اوج نگه داشت. یکی از به یاد ماندنی ترین سکانس های تاریخ سینما صحنه سخنرانی پایانی چاپلین است که فریاد ها و بغض او هیچگاه از پرده های نقره ای کنار نخواهد رفت .
عصر جدید :
چاپلین در این فیلم به شکل استادانه درد جامعه ی کارگر و فقیر را در ابتدای قرن بیستم به تصویر می کشد و به طور واضح و آشکار به نقد انقلاب صنعتی میپردازد . موضوع فیلم عصر جدید در مورد کارگرانی است که از آنها زیاد کار میکشند و در فکر افزایش ساعت کاری آنان هستند. با تعطیل شدن کارخانهها بیکاران زیادی در شهر هستند که برای گذراندن زندگی خود مجبور به دزدی میشوند. این فیلم یکی از زیباترین فیلمهای چارلی است. رقص چاپلین و شعر خواندن فالبداهه ی او یک از صحنه های معروف این فیلم است . 
روشنایی های شهر : یکی از زیباترین فیلم های چاپلین است که در آن تقابل عشق و خواسته های انسانی را نشان می دهد . چاپلین در این فیلم عاشق یک دختر نابینای گلفروش می شود و خود را یک مرد جنتلمن نشان می دهد . سکانس پایانی این فیلم یکی از تاثیر گذار ترین صحنه های تاریخ سینماست .
اخراج چاپلین از آمریکا :
در حدود سال ۱۹۵۰ جنگ سرد به اوج خود رسیده بود و در آمریکا ترس شدیدی از کمونیستها به وجود آمده بود. در آن سال سناتوری به نام جوزف مککارتی اعلام کرد لیستی بلند بالا از چند کمونیست معروف دارد. نام چارلی چاپلین نیز در آن لیست بود. او زمانی که برای اولین نمایش فیلم روشنیهای صحنه به لندن سفر میکرد از اخراج خود از آمریکا با خبر شد. به این ترتیب چاپلین به همراه خانوادهاش از ژانویهٔ ۱۹۵۳ در خانهٔ زیبایی در کرسیر-سور-وو وه در سوئیس زندگی کرد و تا سال ۱۹۷۲ به آمریکا بازنگشت. چاپلین در جواب اتهامها گفت: «من یک هنرپیشه هستم نه سیاستمدار». البته پیتر اکروید بعدا در کتابی نوشت که اخراج چاپلین به مسائل اخلاقی او که در جامعه مذهبی آمریکا به شدت مورد انتقاد بود هم ربط داشت . در سال ۱۹۵۴ مککارتی و همراهانش رسوا شدند. زیرا مشخص شد مدارکی که برای افشای کمونیستها به کار بردهبودند جعلی بود. سال ۱۹۷۲، سال بازگشت شکوهمند چارلی به آمریکا بود و در نیویورک هدیه باران شد و مدال ارزشمند هندل به او اهدا گردید.
زندگی شخصی :
چاپلین در زندگی شخصی چندین بار ازدواج کرد. اولین ازدواج چارلی در اکتبر سال ۱۹۱۸ با میلدرد هریس بود. دختر بانمکی که چارلی را یاد عشق نافرجامش، هتی کلی میانداخت که در سال ۱۹۰۸ عاشق او شده بود. عشقی که از همان ابتدا مورد مخالفت خانوادهٔ هتی قرار گرفت. ازدواج چارلی با میلدرد پس از دو سال یعنی در آوریل ۱۹۲۰ به جدایی کشیده شد. نتیجهٔ این ازدواج یک فرزند پسر بود که تنها سه روز عمر کرد.
چارلی در نوامبر ۱۹۲۴ با هنرپیشهٔ نقش اول فیلم پسر بچه یعنی لیتا گری ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو فرزند پسر به نامهای سیدنی و چارلز بودند. اما تنها بعد از دو سال این ازدواج نیز به جدایی کشیده شد. در سال ۱۹۳۶ چاپلین بار دیگر با یک بازیگر ازدواج کرد. پائولت گدارد بازیگر نقش دختر بیخانمان در فیلم عصر جدید که با چارلی ازدواج کرد. این ازدواج نیز در سال ۱۹۴۲ به جدایی انجامید.
در سال ۱۹۴۲ او با دختر یک نمایشنامهنویس معروف آمریکایی به نام یوجین اونیل آشنا شد. نام آن دختر اونا اونیل بود. با اینکه پدر دختر با این ازدواج مخالف بود اما این ازدواج صورت گرفت. چارلی پنجاه و چهار ساله با یک دختر هجده ساله ازدواج کرده بود. این ازدواج در ۱۶ ژوئن سال ۱۹۴۳ انجام گرفت. اولین حاصل این ازدواج جرالدین و هفت بچه دیگر بود. با اینکه اختلاف سن چارلی و اونا سی و شش سال بود اما این ازدواج پر دوامترین ازدواج چارلی بود و این دو تا پایان عمر کنار یکدیگر بودند. او داستان اوایل زندگی خویش را در کتابی تحت عنوان «داستان کودکی من» نوشتهاست. این کتاب مربوط به دورانی است که چاپلین هنوز مشهور نشده بود.
تفکرات :
چاپلین مردی آرام و غمگین بود . او از غم مردم جامعه ی خود ناراحت و غمگین بود . او از اینکه مردم تنها به فیلمهایش به عنوان یک سرگرمی و خندیدن نگاه می کرد ناراحت بود . او در پس پرده ی فیلمهایش با فقر و سیاستمداران و می جنگید . عمده تمرکز فیلمهای او بر قشر فقیر و ضعیف جامعه بود و می خواست با نشان دادن این طبقه از مشکلات آنها کم کند .
چاپلین معمولا در فیلمهایش نقش مردی از همین قشر جامعه را دارد که با کار های به ظاهر طنز خود به جنگ فقر می رود .
چاپلین سالها بعد به آمریکا برگشت و اسکار افتخاری و جوایز بسیار زیادی را دریافت کرد . گریه های چاپلین و بغض او که حاصل سالها غم بود هنگام دریافت اسکار افتخاری هیچگاه از چشم جهان پاک نخواهد شد .
جملات معروف چاپلین
ممنون از اینکه خوندین . اگر کم و کسری بود به بزرگواری خودتون ببخشید .