البته من فرق رباعی و چهارپاره رو تشخیص نمی دم

که قدرت به مشت اندر باشد ماسه دانه.    .  . . . ‌ چو بفشردی زیادت گردد ان هرسو روانه

بگو اخر چه شد ای مرغ فربه............................پرستیدی چنین این اب و نان و خاک و خانه