یک فرمانروای خوب بر پایه ی قانون راستی باید شهریاری کند و رفاه وا منیت مردم را در نگاه داشته باشد.
خدمت به خلق وظیفه نیست بلکه لذتی است زیرا سلامتی و شادمانی شخص را زیاد میکند.
دانا باید از دانش خویش نادان را آگاه سازد، آنگه که خودباختگان و اهریمن در جامه روشن، دانش افروزی کنند مردم رو به پلیدی و نادانی میروند.