پدرم ۶۳ سالشه و مشکل ریوی داره. حدود ۱۳ سال پیش یهو دچار سرفه های خلط دار شدید شد برا چند ماه. آخر سر رفت تهران و مشکلشو تشخیص دادن. ریه هاش آسیب دیده بود. احتمال میدیم بخاطر دکتری بود که تو شهر خودمون پیشش میرفتیم. یعنی جنازه میرفتی تو مطبش اینقد آمپول میزد که سرحال برمیگشتی خونه!! ولی مثله اینکه این آمپول زدنهای زیاد باعث آسیب ممکنه بشه که برا پدر من اتفاق افتاد:( البته درستیه این قضیه رو نمیدونم و خدا خودش بهتر میدونه. نمیخام بیخودی مشکلو بندازم تقصیر دکتر قبلیمون.
پدرم تقریبا هر روز سرفه هاشو داره که برا خودش عادیه ولی من استرس شدیدی میگیرم که نکنه خدای نکرده کرونا گرفته باشه. این روزها و مخصوصا شبها خیلی دارم زجر و استرس میکشم نمیدونم چیکار میتونم بکنم. دو شب قبل هم موقع خواب خیلی سرفه میکرد بعد یه ساعت که مادرم چند تا نوشیدنی بهش داد خوب شد. امشب هم سوپ رو که خورد یهو بعد چند دقیقه سرفه های خلط دارش شروع شد. الان که رسیدم به آخر متن خدا رو شکر تقریبا سرفه هاش قطع شده ولی من هنوز استرس دارم :( هی بخودم میگم شاید بخاطر ادویه سوپ بوده باشه ولی بازم اضطراب داره اذیتم میکنه:( بزرگترین مشکل من تک فرزندیه. یه برادر داشتم که دو سال از من بزرگتر بود و سال ۸۱ فوت شد. بعدش خیلی تنها شدم الان که تقریبا ۳۱ سالمه کسیو غیر از پدر مادرم ندارم. مطمئنم اگه برادر خواهر داشتم وضعم این نبود. الان ۸ ماه هست که شاید ۲۰-۳۰ بار درس درمون بیرون نرفته باشم.