یکی از نیمه شب های دی ماه 1376، سالن 12 هزار نفری آزادی جایی بود که ستاره ای از زمین های سفت و خشن سالنی درخشش خود را شروع کرد، بازیکنی که با فرمول تکنیک های چشم نواز سالنی و هوش سرشار فوتبالی، هر تیمی را برای داشتنش وسوسه می کرد. قرارداد را با استقلال امضا کرده بود اما آن قدر جلوی استقلال خوب بازی کرد که خشم آبی ها را برای خود خرید و به پرسپولیس رفت.

به گزارش طرفداری، 9  اكتبر 2004 شاید اولین چیزی را که این دیدار به یاد هر هوادار فوتبال می آورد، سلام نظامی مخصوص نازی ها از سوی ایرانی های حاضر در ورزشگاه آزادی در مقابل آلمان ها باشد اما برای آلمان ها قضیه متفاوت بود، استعدادی که با چند تو سر توپ میشاییل بالاک را محو کرد توجه خیلی ها را به خود جلب کرد به طوری که بعد از آن بازی پیشنهاد خریدش را به بایرن مونیخ بدهند. ماگات، سرمربی بایرن مونیخ شیفته بازی علی کریمی شده بود، بازیکنی خلاق و تکنیکی که به دور از حرکات و دویدن های اضافی کار خود را در کمترین زمان انجام می دهد.

با تمام فشار ها و انتقادات ماگات با اصرار خود علی کریمی را جذب کرد خیلی ها به او می گفتند این بازیکن دویدن بلد نیست اما گوش او شنوا نبود. آن روز ها کریمی اثبات کرد که جادویش فقط مختص ایرانی ها نیست و همه را محصور خود می کند.

محبوب یا مشهور، تفاوت بسیار زیادی در میان این دو کلمه وجود دارد، فوتبال ایران پر از افراد مشهور است، فوتبالیست هایی که در یک بازه زمانی خاص شروع به درخشیدن می کنند و مسیر مستقیم و کم خطری را برای رسیدن به خواسته ها و یک کارنامه فوتبالی پر زرق و برق  طی می کنند. در این مسیر ممکن است به هر کاری دست بزنند تا به هدف خود برسند و یا شاید حتی ارزش های خود را زیر پا بگذارند. جادوگر فوتبال آسیا برای شناخته شدن نیازی به، به رخ کشیدن تعداد جام های فلزی یا تعداد گل هایش ندارد، کریمی با بازی چشم نوازش به گونه ای  هواداران را جادو می کرد که تا ابد با دیدن شماره 8 پسرک جوان مو بلندی را به یاد می آورند که حتی در دوران بعد از فوتبالش هم تاب و تحمل ظلم و بی عدالتی را نداشت.

حالا امروز علی کریمی وارد 42 سالگی می شود، چه کسی باورش می شود همان پسرک جوان که در میانه زمین دل هر فوتبالی ای را می برد الان در پنجمين دهه زندگی اش حضور دارد.

علی کریمی برای ایرانی ها هنوز هم همان کسی است که توپ به پایش می چسبد و برایش مهم نیست که در بوندسلیگا بازی می کند و یا در لیگ ایران، کریمی در هر شرایطی کار خودش را می کرد.