امروز تولد یک اسطوره هست، یکی از محبوب ترین بازیکنان تاریخ یووه، یک اسطوره تکرار نشدنی، یک جنتلمن واقعی
الکس دل پیرو عزیز؛ تولد 46 سالگیت مبارک پینتوریکیو دوست داشتنی و محبوب، خیلی از یووه ای ها به عشق تو یووه ای شدن و این عشق ماندگار شده حتی بعد از خداحافظی در تورین، تو به ما نشان دادی چطور باید به بانوی پیرمان عشق بورزیم و با آن زندگی کنیم، چه در خوبی ها و خوشی ها و چه در زمان هایی که حال خوبی نداشت، بدان برای همیشه در قلب سیاه و سفید ما یووه ای ها جای داری و این عشق تا ابد ادامه دارد.
بخشی از نامه استاد صدر درباره الکس عزیز:
آلساندرو عزیزم، فراموش نکردیم کی با تو آشنا شدیم. دوازدهم سپتامبر ۱۹۹۳ بود. در بازی با فوجیا برای اولین بار در اواخر بازی پا به میدان گذاشتی. خیلی زود دریافتیم هم با استعداد هستی و هم تره ای برای حریفان قلدر خرد نمی کنی. دریافتیم مهم نیست مثل کنه به تو بچسبند یا دیواری برابرت بسازند، مهم این است مثل خرگوش چابکی از روی تله ها می پری. دریافتیم نه خروس جنگی هستی و نه گردن فرازی می کنی، ولی هر اندازه پاهایت آرام به نظر می رسیدند، نیرومندتر می دویدند. هر اندازه ظریف حرکت می کنند، انفجاری تر شلیک می کنند. تو توقف ناپذیر بودی آلساندرو... فراموش نکردیم جیانی آنیلی تو را " Pinturicchio " خواند: "نقاش کوچولو". خیلی ها آن نقاش بزرگ عصر رنسانس را نمی شناختند، ولی تو را شناختند. تو را، آلساندرو را... فراموش نکردیم چگونه در وقت اضافی نیمه نهایی جام جهانی ۲۰۰۶ تیر خلاص را به دروازه آلمان شلیک کردی. تو در فینال جام جهانی ضربه ماقبل پنالتی آخر را درون دروازه جای دادی… فراموش نکردیم برای "یووه سال صفر" چه ها کردی، هرگز، هیچ وقت. فراموش نکردیم وقتی دو قهرمانی آخر یووه در سری آ را بی اعتبار خواندند از قهرمانی های پیش رو حرف زدی. فراموش نکردیم کاپلو، کاناوارو، تورام، زامبروتا، امرسون، موتو، زلاتان رفتند، ولی تو نه. تو و پیشنهادهای اغوا کننده را به هیچ گرفتی. بازوبند کاپیتانی را بستی و کنار بوفون، ندود، ترزگه و کامورانزی در زمین های کوچک و خفقان آور تیم های سری ب به میدان رفتی.. فراموش نکردیم چگونه در آن فصل محنت زا جان کندی و نشان دادی وفاداری یعنی چه. فراموش نکردیم یووه سه هفته مانده به پایان فصل برگشت به سری آ... فراموش نکردیم کی و کجا وداع کردی. بیستم می ۲۰۱۲. فینال جام حذفی برابر ناپولی. دقیقه شصت و هفت که رسید بغض مان گرفت. تو پس از نوزده سال تورین را ترک کردی و با رفتنت یک عصر به پایان رسید… فراموش نکردیم در نامه خداحافظی ات برای طرفداران یووه نوشتی "از فردا دیگر بازیکن یوونتوس نیستم، از فردا یکی از شما هستم." آلساندرو عزیزم فراموشت نخواهیم کرد.
امیدوارم تصاویر که تعدادشون خیلی زیاد بود و فقط تعدادیشون رو آپلود کردم، کلی خاطره بازی بشه برای دوستان یووه ای و طرفدارای دلپیرو دوست داشتنی
فورزا یووه