به به...
اگر بخوام کل این مینی سریال رو تو یه کلمه خلاصه کنم فقط میشه از واژه "خوش ساخت" استفاده کرد!
یه داستان شیرین و جالب که در ظاهر کسل کنندس ولی در عمل تو رو مجذوب خودش میکنه...
بعد از تموم شدن سریال فکر میکنید که این سریال یه بیوگرافی و زندگینامس? به خاطر طبیعی بودن داستان و اغراق کاملا به اندازه در مورد شخصیت اصلی ولی اینجوری نیست! و باور این موضوع مقداری برای من سخت بود ?
قطعا این مینی سریال یه اشکالاتی داشت به خصوص تو دو قسمت پایانی(انگار برنامشون دقیقا جوری بود که حتما 7 قسمت باید باشه و اگر بشه 8 تا سریال کنسله! شایدم واقعا کارگردان چیز نویی تو چنته نداشته برای ارائه دادن و حس جدید به مخاطب! الله اعلم)
دردناک ترین قسمت این سریال برای من دقیقا مرگ آقای شایبل بود? دقیقا میخواستم همراه با الیزابت زار بزنم و گریه کنم? به خصوص سکانس حضور هارمن تو شبستون خاطره انگیز و دیالوگ جالب رفیقش وقتی عکس بچگی هارمن کنار شایبل رو دید که بهش گفت:(اوه نه...میبینم که لقمه بزرگتر از دهنت برداشتی) و هارمن میزنه زیر گریه... (البته منم دقیقا انتظار داشتم دوبرابر این بغض هارمن بترکه?چون واقعا عجیب میبود اگر اینجوری نمیشد.
در کل این سریال رو به دوستانی که مقداری خاص پسند هستند و مقدارب فضای درام دوست دارن توصیه میشه.
من که لذت برم❤️?