روزنامه پیروزی در تاریخ ۱۹ شهریور سال ۱۳۹۹ مطلبی را با عنوان اینکه تاج با اجازه پیکان به آسیا رفته بود را منتشر کرد. این مطلب در واقع توهین به شعور مخاطب های خود و تمام فوتبالی های کشور و نشان از بی سوادی یا کذاب بودن نویسندگان این روزنامه بود. در سال ۱۳۴۷ تمامی تیم های تهران از دسته اول تا دسته چهارم در یک دوره مسابقات طبقه بندی شرکت کردند. بنابراین این در اواخر آبان و اوایل اذر سال ۴۷ مسابقات جام باشگاه های تهران منصوب به طبقه بندی تهران شروع شد. این دوره از مسابقات با حضور ۵۸ تیم در ۱۲ گروه ۴ و ۵ تیمه در آذر ۴۷ آغاز شد که در نهایت ۱۶ تیم به مرحله بعد صعود کردند. مرحله بعدی ۷ ماه بعد در تیر ۱۳۴۸ آغاز شد. چونکه تیم ملی فوتبال در بهمن ماه اردوی اماده سازی خود را انجام داد و برای جام دوستی اسفندماه آماده میشد. در تیر ۱۳۴۸ و مرحله دوم اما تاج پس از پیروزی برابر شهربانی در نیمه نهایی به فینال رسید و در فینال با پیروزی ۴ گلِ مقابل پاس به عنوان نماینده ایران به آسیا بنا به درخواست ای اف سی دال بر زودتر معرفی کردن نماینده ایران به اسیا، معرفی شد.
در ادامه و در آذر ۱۳۴۸ مجددا یک دوره دیگر جام باشگاه های تهران با هدف معرفی نماینده های تهران برای لیگ منطقه ایران ۱۳۴۹ برگزار شد که تیم پیکان قهرمان تاج دوم و پاس سوم شد. که همکاران بیسواد در روزنامه میروزی اعتقاد دارند این دوره برای انتخابی آسیا بوده که با روزنامه های معتبر و مصاحبه های افراد صاحب نظر این ادعا رد شده است. هر شخص معمولی نیز میداند فوتبال ما انقدر بی در و پیکر نبوده که بخواهند یک تیم را جای تیم قهرمان راهی مسابقات کنند و ان تیم اعتراض نکند و ای اف سی به این مسئله ورود نکند. پس بنا براین در سال ۱۳۴۸ دو لیگ تهران برگزار شد که در دوره اول علاوه بر قهرمانی تهران نماینده آسیا مشخص شود.
و یک دوره دیگر که هدف از آن مشخص شدن ۴ تیم اول تهران برای حضور در لیگ منطقه ای بود که پیکان قهرمان شد. علاوه بر این جناب دکتر حمیدرضا صدر از مورخان صاحبنام فوتبال ما در طی یک مقاله ای به بررسی این موضوع پرداخته و تایید کرده که تاج به عنوان قهرمان تهران ۱۳۴۸ دوره اول به اسیا معرفی شده نه با اجازه و به جای تیم دیگری که لینک مقاله ایشان به شرح زیر است: https://web.archive.org/web/20180111091640/http://f-f.ir/?p=62102
شایان ذکر است تمام ادعای های در پایان پست با منابع و موثق ارائه داده شده و مانند گردانندگان روزنامه پیروزی سست مایه و بدون مدرک نبوده است. چیزی که عیان است این افراد یا اطلاعات کافی ندارند که باید بروند و برخی از مورخان جای آنها را بگیرند یا اطلاعات دارند و میخواهند با این اعمال تخم نفاق و اطلاعات اشتباه را در بین مردم و سرخابی های عزیز بکارند که از هر سمتی باشد باید جلوی آنها ایستاد.